Sałata Lactuca sativa
Objawy. Na starszych, zewnętrznych liściach małe (0,2–0,5 mm) ciemne plamy jakby nasiąknięte wodą, przechodzące potem na młodsze liście. Plamy powiększają się, zlewają i najczęściej przybierają kanciasty kształt; z czasem stają się ciemnobrązowe do czarnych, nekrotyczne i wyglądają na tłuste, prawie przezroczyste. Bywają otoczone jasnożółtą obwódką (halo). Tkanka wokół nich jest jasnozielona i sucha, potem żółkną całe liście.
Profilaktyka
- Rozwojowi sprzyja temperatura powietrza 23°C, wysoka wilgotność oraz częste, dłuższe okresy opadów i deszczowanie
- Choroba występuje także przy wyższych temperaturach w uprawie pod osłonami
- Najbardziej podatne są odmiany sałaty rzymskiej i masłowej
- Bakterie bytują na liściach jako epifity, także na innych roślinach i chwastach; źródłem infekcji są porażone liście sałaty pozostawione na glebie, gdzie przeżywają od jednego do czterech miesięcy
- Metodyka zaleca co najmniej pięciomiesięczną przerwę w uprawie sałaty na stanowisku, gdzie chorobę potwierdzono
- Sałata z bakteryjną plamistością jest podatna na wtórne zakażenie szarą pleśnią
- Wybór odmian mniej podatnych, zdrowe nasiona i zwalczanie chwastów