Fytoftoroza korzeni rabarbaru

ostrzeżenie z prognozy pogody

Objawy. Choroba zaczyna się wiosną od nieco zagłębionych, ciemnobrązowych plam na ogonkach liściowych, czasem także na blaszkach liści wyrastających z szyjki korzeniowej. Plamy szybko rosną i otaczają ogonek, przez co liść gnije i zamiera; sięgają niewiele powyżej poziomu gruntu. Często widać na nich białą pleśń. Tkanka szyjki korzeniowej na przekroju jest brązowa lub czarna, ale jędrna. Zgnilizna obejmuje tylko podstawę liści, nie górną część. Cała chora roślina szybko zamiera i zaczyna gnić wskutek rozwoju wtórnych mikroorganizmów.

Profilaktyka

• Organizm ciepłolubny; choroba najszybciej rozwija się w 18–27°C przy wysokiej wilgotności podłoża
• W glebie przetrwa kilka lat jako grzybnia, sporangia i chlamydospory; trwale zakaża podłoże nawet do 70 cm głębokości
• Rozprzestrzenia się z rozpryskującą się wodą podczas nawadniania i opadów deszczu — podlewać pod rośliny, nie na liście
• Pierwotnym źródłem infekcji bywa też woda do podlewania pobierana z otwartych ujęć
• Pozyskiwać sadzonki tylko z rozsadników wolnych od choroby
• Nie uprawiać rabarbaru w sadach, pod drzewami owocowymi ani współrzędnie z truskawkami
• Unikać zbyt dużego zagęszczenia roślin na plantacji
• Chorą karpę usunąć i spalić
• Nie dopuszczać do okresowego zalewania plantacji wodą
• W Polsce brak środków zarejestrowanych w ochronie rabarbaru przed tą chorobą
• Zranienia przy dzieleniu karpy obsypać sproszkowanym węglem drzewnym

W kalendarzu rośliny

• Podziel karpę na sadzonki — na 1–2 dni przed sadzeniem · wrz — Podział karpy to najprostszy sposób rozmnożenia rabarbaru, ale każde cięcie jest otwartą raną, przez którą wchodzi fytoftoroza. Metodyka dlatego wymaga gładkich cięć i całkowicie zaschniętej powierzchni rany przed włożeniem sadzonki do ziemi.
• Zabezpiecz rany po podziale karpy · wrz — Metodyka wymienia zabezpieczenie zranień przy dzieleniu karpy jako jeden z kluczowych punktów zapobiegania fytoftorozie korzeni — chorobie, na którą w Polsce nie ma żadnych zarejestrowanych środków w uprawie rabarbaru, a porażoną karpę trzeba usunąć i spalić.
• Posadź karpy płytko i w szerokiej rozstawie · wrz–paź — Rabarbar posadzony zbyt głęboko rusza z opóźnieniem i słabiej rośnie, a posadzony zbyt gęsto tworzy zwarty, wilgotny łan — metodyka wymienia zbyt duże zagęszczenie roślin wprost jako czynnik sprzyjający fytoftorozie korzeni.
• Systematycznie usuwaj uszkodzone i obumarłe liście · kwi–wrz — Metodyka wymienia to jako konieczny element pielęgnacji: uszkodzone, chore i obumarłe liście stanowią źródło chorób. Na wieloletniej plantacji, na której nic się nie usuwa, zapas patogenów narasta z sezonu na sezon.
• Podlewaj obficie od maja do sierpnia — ale nie zalewaj · kwi–sie — Rabarbar wytwarza ogromną masę zieloną i ma duże wymagania wodne; największe zapotrzebowanie przypada na okres wytwarzania ogonków. Przy niedoborze wody, długiej suszy, upale lub silnym wietrze ogonki są mniej soczyste, słabiej wybarwione, twarde i włókniste. Ale uwaga na drugą stronę: przy nadmiarze wody, w warunkach beztlenowych, korzenie rabarbaru szybko gniją, a rośliny zamierają po kilku dniach.
• Ciepło i mokro w podłożu — sprawdź podstawy ogonków · kwi–wrz