Kukurydza cukrowa Zea mays
Głownia kukurydzy (guzowata)
Objawy. Narośla (guzy) na liściach, łodygach, wiechach i kolbach — od kilku milimetrów do kilkunastu centymetrów, początkowo białe i srebrzyste, potem ciemnieją, marszczą się i pękają, uwalniając szaroczarną masę zarodników. Na liściach guzki są drobne, często w miejscach żerowania ploniarki. Rośliny porażone w fazie 4–7 liści albo w czasie wiechowania mogą nie wytworzyć kolb.
Profilaktyka
- 3–4 lata przerwy w uprawie kukurydzy na tym samym miejscu
- Kwalifikowany materiał siewny
- Siew wczesny, ale w dobrze ogrzaną glebę
- Umiarkowane nawożenie azotem
- Ograniczanie szkodników — grzyb wnika wyłącznie przez uszkodzenia tkanek
- Wycinanie roślin z guzami, zanim pękną
- Rozdrobnienie i głębokie przekopanie resztek
W kalendarzu rośliny
- Raz w tygodniu obejrzyj liście, łodygi i kolby · cze–wrz
- Wycinaj rośliny z głownią, zanim guzy pękną · cze–wrz — Guz głowni to masa zarodników, które po pęknięciu błonki rozsiewają się z wiatrem i deszczem na sąsiednie rośliny i do gleby, gdzie przetrwają kilka lat (głownia pyląca — nawet 10). Na małej uprawie wycięcie chorych roślin jest najskuteczniejszą ochroną.