Papryka (uprawa gruntowa) Capsicum annuum
Objawy. Na częściach nadziemnych brak charakterystycznych objawów; rośliny z silnie porażonymi korzeniami słabiej rosną, więdną i zawiązują mniejsze owoce. Na korzeniach dwa typy objawów: brunatnienie i zamieranie najdrobniejszych korzeni bocznych oraz brunatne, napęczniałe, bruzdowane i popękane korzenie szkieletowe. Często występuje razem z antraknozą korzeni.
Profilaktyka
- Na papryce przebiega łagodnie i nie pojawia się nagle — szkodliwy wzrost patogena następuje przy wieloletniej uprawie papryki na tym samym miejscu
- Najgroźniejsze jest porażenie młodych korzeni tuż po wysadzeniu rozsady
- Sprzyjają mokra gleba i chłodna pogoda; optimum 15–18 °C
- Nie sadzić papryki po innych psiankowatych; płodozmian
- Wcześnie usuwać więdnące rośliny i dokładnie usuwać resztki; zarejestrowanych środków nie ma
Patogen glebowy — zakaża przez korzenie, z gleby i materiału sadzeniowego.