Rabarbar Rheum rhabarbarum
Objawy. Najpospolitsza wiroza rabarbaru. Na liściach jasnozielone lub żółte, nieregularne wzory mozaiki; znane są też szczepy dające chlorotyczną plamistość liści albo żółknięcie nerwów. Niezależnie od typu przebarwień blaszki chorych roślin są silnie pomarszczone, a ich brzegi wyginają się ku dołowi. Na ogonkach liściowych bywają jasne smugi, które wkrótce nekrotyzują. Wzrost roślin zahamowany, przy dużym nasileniu zamierają fragmenty liści lub całe rośliny. Objawy najsilniejsze wczesną wiosną; latem powyżej 22°C widać już tylko wyboistość liści.
Profilaktyka
- W warunkach naturalnych przenoszony przez nicienie glebowe z rodzaju Xiphinema — najefektywniej X. diversicaudatum, X. bakeri i X. coxi
- Przenosi się także przez nasiona pozyskane z chorych roślin, w 10–24% przypadków, oraz bardzo skutecznie z materiałem rozmnażanym wegetatywnie
- Przed założeniem plantacji przebadać podłoże na obecność pasożytniczych nicieni
- Nowe plantacje zakładać na polach, na których rabarbaru nie uprawiano przez co najmniej trzy ostatnie lata
- Sadzić wyłącznie sadzonki wolne od wirusów; mateczniki zakładać z roślin z nasion kwalifikowanych
- Sukcesywnie usuwać rośliny z objawami chorobowymi w kolejnych sezonach
- Rozkład chorych roślin jest diagnostyczny: rozkład losowy wskazuje na zakażony materiał sadzeniowy, skupiska — na nicienie w glebie
- Przy dużym nasileniu straty plonu sięgają 40%
Choroba wirusowa — przenoszą ją szkodniki i materiał rozmnożeniowy.
W kalendarzu rośliny
- Usuń roślinę z objawami wirusa i zdezynfekuj narzędzia — Wirusów nie da się z rośliny wyleczyć — metodyka stwierdza wprost, że nie istnieją bezpośrednie metody zwalczania. Raz porażona roślina zostaje źródłem zakażenia dla sąsiadek do końca życia, a wirus mozaiki ogórka przenosi się także mechanicznie, na rękach i narzędziach podczas prac pielęgnacyjnych.