Jodła Abies spp.
Objawy. Igły na starszych pędach żółkną, a potem brązowieją; plamy pojawiają się w różnych miejscach igły i stopniowo obejmują całą jej powierzchnię. Jesienią na chorych igłach formują się ciemne, podłużne owocniki, w których zimuje grzyb — to objaw rozstrzygający. Większość obumarłych igieł pozostaje na drzewie do następnej wiosny, kiedy uwalniane zarodniki, roznoszone prądami powietrza, zakażają nowe igły. Opis za osutkami świerka (ten sam rodzaj Lophodermium).
Profilaktyka
- Zapewnić roślinom optymalne warunki do wzrostu i rozwoju
- Nie dopuszczać do zwilżania igieł w czasie podlewania — to zalecenie programu ochrony jodły podane wprost
- Nie pozostawiać roślin zwilżonych na noc
- Usuwać silnie porażone rośliny lub chore pędy
- Nie dopuszczać do nadmiernego zagęszczenia roślin
- Zbierać i niszczyć opadłe igły — grzyb zimuje na chorych igłach, także tych pozostających na drzewie
- Liczy się lustracja i termin kalendarzowy
W kalendarzu rośliny
- Kieruj wodę do ziemi i nigdy nie zostawiaj igieł mokrych na noc — To zalecenie wraca w źródłach przy trzech chorobach naraz. Program ochrony jodły przy osutce zwyczajnej mówi wprost: nie dopuszczać do zwilżania igieł w czasie podlewania. Igły mokre przez całą noc to gotowe warunki dla szarej pleśni, a krople rozpryskującej się wody roznoszą zarodniki na sąsiednie pędy. Zwilżanie roślin w pełnym słońcu z kolei parzy młode pędy.
- Co dwa tygodnie oglądaj igły — osutka, rdza, zamieranie pędów · kwi–lis
- Jesienią zbierz opadłe igły i chore resztki · paź–lis — Prawie wszystkie patogeny jodły zimują tam, gdzie je zostawisz: apotecja osutki na chorych i opadłych igłach, piknidia grzybów zamierania pędów na obumarłych pędach, sklerocja szarej pleśni w glebie, grzybnia brunatnej pleśni śniegowej na opadłych igłach. Wiosną z tych samych resztek wychodzi pierwsza fala zarodników, którą prądy powietrza niosą na całe drzewko.