Jeżówka purpurowa Echinacea purpurea
Objawy. Opis objawów z ogólnej charakterystyki grupy „plamistości liści i igieł”: na liściach pojedyncze lub liczne jasnobrązowe plamy, szybko się powiększające, czasem z ciemniejszą obwódką o szerokości 1–2 mm. W miarę wzrostu blaszki martwa tkanka w obrębie plam wykrusza się. Przy dużym nasileniu liście żółkną, brązowieją i masowo opadają. Cecha charakterystyczna dla rodzaju Cercospora: na spodniej stronie liścia, w miejscu plam, przez aparaty szparkowe wyrastają w pęczkach trzonki z zarodnikami konidialnymi, dając delikatny nalot. Źródło szkółkarskie zaznacza, że w szkółce plamistość liści jest u jeżówek poważnym problemem.
Profilaktyka
- Podlewanie wyłącznie pod korzeń — zarodniki rozprzestrzeniają się „poprzez krople wody w czasie opadów lub podlewania roślin”; źródło szkółkarskie osobno zaleca przy jeżówkach unikanie zraszania liści
- Unikanie nadmiernego zagęszczenia i zachwaszczenia roślin, żeby zmniejszyć wilgotność wokół kępy
- Zbieranie i usuwanie opadłych liści — metodyka zaleca zbieranie i palenie opadłych liści, na których zimują sprawcy chorób liściowych
- Dobór gatunków i odmian mało podatnych; jeżówka purpurowa figuruje w metodyce (tab. 1a) wśród bylin ZALECANYCH do ogrodów przydomowych jako gatunek o niskiej wrażliwości na choroby, z odmianami ‘Alba’, ‘Magnus’, ‘Cheyenne Spirit’, ‘Prairie Splendor’
W kalendarzu rośliny
- Jesienią: zbierz opadłe liście, zostaw pędy z koszyczkami · paź–lis — Te dwie rzeczy chodzą razem i łatwo je pomylić. Sprawcy septoriozy i plamistości liści zimują na RESZTKACH LIŚCI — metodyka pisze o piknidiach i zarodnikach zimujących „na resztkach roślin w podłożu” i każe opadłe liście zbierać i palić. Suche pędy z kolczastymi koszyczkami to zupełnie inna sprawa: nie są źródłem infekcji liściowej, a stanowią zimową ozdobę rabaty i schronienie dla owadów. Dlatego jesienią sprząta się z ziemi, a nie ścina do gołej ziemi.
- Ciepły deszcz przy 20–24°C — sprawdź dolne liście · maj–paź