Lipa Tilia spp.
Objawy. Na liściach pojedyncze lub liczne jasnobrązowe plamy, szybko się powiększające; wokół plam może występować ciemniejsza obwódka szerokości 1–2 mm. W miarę wzrostu blaszki liściowej martwa tkanka w obrębie plam wykrusza się, zostawiając dziury. Przy dużym nasileniu liście żółkną, brązowieją i masowo opadają. Na powierzchni obumarłych tkanek pojawiają się zarodniki grzyba: u Ascochyta i Phyllosticta w postaci piknidiów, u anamorfy Apiognomonia (Gloeosporium tiliae) w postaci czarnych pęcherzyków zwanych acerwulusami, rozwijających się bezpośrednio pod nabłonkiem skórki. Zarodniki rozprzestrzeniają się z kroplami wody podczas opadów i podlewania, przez owady oraz prądy powietrza.
Profilaktyka
- Zbierać opadłe liście, na których zimuje grzyb, i wynosić je z działki — metodyka zaleca to jesienią przy wszystkich chorobach liści.
- Nie podlewać drzewa „po liściach”: zwilżenie blaszek jest warunkiem uwalniania i przenoszenia zarodników.
- Unikać nadmiernego zagęszczenia i zachwaszczenia wokół drzewa, żeby zmniejszyć wilgotność powietrza przy liściach.
- Usuwać pojedyncze silnie porażone liście z niskich gałęzi; przy dorosłym drzewie to jedyne wykonalne działanie mechaniczne.
- Przy nasadzeniach dobierać gatunki i odmiany mało podatne — metodyka stawia to na pierwszym miejscu profilaktyki.
W kalendarzu rośliny
- Lustracja chorób liści: plamy z obwódką i czarne punkty · cze–wrz