Plamistość liści runianki

ostrzeżenie z prognozy pogody

Objawy. Opis objawów pochodzi z ogólnej charakterystyki plamistości liści (s. 33–34). Na liściach pojawiają się pojedyncze lub liczne jasnobrązowe plamy, szybko się powiększające. Wokół plam może występować ciemniejsza obwódka o szerokości 1–2 mm. W miarę wzrostu blaszek liściowych martwa tkanka w obrębie plam wykrusza się. Przy dużym nasileniu choroby liście żółkną, brązowieją i masowo opadają, a na powierzchni obumarłych tkanek pojawiają się zarodniki grzyba. W zwartej okrywie objawy pojawiają się najpierw wewnątrz kobierca i przy ziemi, gdzie najdłużej utrzymuje się wilgoć. To charakterystyczna choroba runianki, a jej sprawca jest z tego samego rodzaju co Volutella buxi, odpowiedzialna za plamistość i zamieranie pędów bukszpanu.

Profilaktyka

• Unikanie nadmiernego zagęszczenia roślin i ich zachwaszczenia — zmniejsza nadmierną wilgotność wokół roślin; przy okrywie w cieniu to główna dostępna dźwignia
• Podlewanie do ziemi, nie po liściach — zarodniki rozprzestrzeniają się kroplami wody w czasie opadów lub podlewania
• Zgarnianie z wierzchu okrywy liści opadających z drzew — mokra warstwa liści przechowuje zarodniki tuż nad liśćmi runianki
• Bieżące wyszczypywanie poplamionych liści i wycinanie zamierających pędów poniżej miejsca nekrozy
• Usunięcie w całości placka zamierających roślin razem z resztkami, bez natychmiastowego dosadzania w to miejsce
• Dobór do nasadzeń gatunków i odmian mało podatnych — metodyka umieszcza runiankę japońską wśród gatunków o niskiej wrażliwości na choroby (tab. 1a, s. 16)

W kalendarzu rośliny

• Co dwa tygodnie rozgarnij kobierzec i obejrzyj liście od środka · mar–lis
• Poplamiony liść wyszczypnij, zamierający pęd wytnij — Przy okrywie rosnącej w cieniu usuwanie porażonych części jest najskuteczniejszym narzędziem, jakie masz — skuteczniejszym niż jakikolwiek oprysk, bo do środka zwartego kobierca ciecz i tak nie dotrze równomiernie. Metodyka stawia to jasno: po stwierdzeniu chorób lub szkodników należy wycinać silnie porażone pędy, wycinać obumarłe pędy poniżej miejsca nekrozy nad silnym bocznym odgałęzieniem, a niekiedy usuwać pojedyncze chore liście. Każdy zostawiony liść z plamami produkuje zarodniki dla sąsiednich — a w zwartej okrywie sąsiedni liść jest o centymetr dalej.
• 20–24°C i deszcz — optimum dla plamistości liści