Wiąz (szypułkowy, górski, polny) Ulmus spp.
Objawy. Na liściach pojedyncze lub liczne jasnobrązowe plamy, szybko się powiększające, czasem otoczone ciemniejszą obwódką o szerokości 1–2 mm. W miarę wzrostu blaszek martwa tkanka w obrębie plam wykrusza się. Przy dużym nasileniu liście żółkną, brązowieją i masowo opadają, a na powierzchni obumarłych tkanek pojawiają się zarodniki grzyba; u części sprawców na dolnej stronie liści, w miejscu plam, widoczny jest delikatny nalot zarodników. Opis pochodzi z ogólnego rozdziału metodyki o plamistościach liści i igieł. Zarodniki rozprzestrzeniają się z kroplami wody podczas opadów lub podlewania roślin, a także przez owady i prądy powietrza; u części gatunków na opadłych liściach zimują otocznie z zarodnikami workowymi, które wiosną dokonują pierwotnej infekcji nowo pojawiających się liści.
Profilaktyka
- Zbierać i palić opadłe liście — na nich zimuje patogen.
- Unikać nadmiernego zagęszczenia roślin i ich zachwaszczenia, zmniejszając nadmierną wilgotność wokół rośliny.
- Dobierać do nasadzeń gatunki i odmiany mało podatne.
W kalendarzu rośliny
- Jesienią zgrab opadłe liście — tam zimują sprawcy plamistości · paź–lis — Metodyka opisuje przy plamistościach liści cykl typowy dla tej grupy: na opadłych liściach zimują otocznie z zarodnikami workowymi, które wiosną są uwalniane i dokonują pierwotnej infekcji nowo pojawiających się liści, a w sezonie zarodniki konidialne roznoszą się z kroplami wody podczas opadów lub podlewania. Przy septoriozach dokłada zalecenie jednoznaczne: opadłe liście należy zbierać i palić. To najprostszy zabieg profilaktyczny, jaki masz przy tym drzewie.
- Ciepło (20–24°C) i deszczowo — pogoda dla plamistości liści wiązu