Jeżyna Rubus fruticosus
Objawy. Pierwsze objawy na liściach: nekrozy w kształcie litery V z żółtym brzegiem, liście przedwcześnie opadają. Na pędzie wokół miejsca wniknięcia grzyba ciemnobrązowa nekroza; nekrozy z sąsiednich porażonych pąków zlewają się. U odmian z grubą warstwą wosku nekrozy bywają purpurowe. Jesienią, gdy pędy drewnieją, nekrozy znikają z pola widzenia, ale późnym latem i jesienią stają się srebrzystoszare, a w ich obrębie powstają małe czarne owocniki. Kora w porażonych miejscach pęka i łuszczy się, głównie w dolnej części pędów dwuletnich. Łuski pąków zamierają, pąki zasychają, a pędy wyrastające z porażonych pąków zawiązują mniej kwiatów.
Profilaktyka
- Odmiany mało podatne
- Usuwanie wszystkich młodych pędów przed końcem maja — ogranicza infekcje pierwotne
- Dobre przewietrzanie: odpowiednie odległości między roślinami i odchwaszczanie
- Racjonalne nawożenie azotem
- Nawadnianie kroplowe; deszczowanie tylko w godzinach rannych
W kalendarzu rośliny
- Zostaw 5-7 pędów, resztę wytnij do końca maja · kwi–maj — Zagęszczony krzew długo pozostaje mokry po deszczu i rosie, a wysoka wilgotność to warunek numer jeden dla wszystkich najgroźniejszych chorób jeżyny: antraknozy, szarej pleśni, przypąkowego zamierania pędów i septoriozy. Metodyka dodatkowo zaleca wycięcie do końca maja wszystkich młodych latorośli na stanowiskach żyznych i nawadnianych — to ucina wczesne infekcje i obniża presję choroby na cały sezon.