Pyrenochaeta terrestris

choroba

Nazwy polskie: Różowienie korzeni czosnku, Różowa zgnilizna korzeni pora

W naszym kalendarzu występuje przy 2 roślinach — objawy, profilaktyka i terminy różnią się między nimi, więc opisujemy je roślina po roślinie. Przy każdej z nich liczymy z prognozy pogody, kiedy warunki sprzyjają infekcji, i ostrzegamy z wyprzedzeniem — w planie Pro.

Na jakich roślinach

Objawy i profilaktyka — roślina po roślinie

Czosnek Allium sativum

Różowienie (korkowatość) korzeni czosnku

ostrzeżenie z prognozy pogody

Objawy. W drugiej połowie sezonu korzenie przebarwiają się na różowo, potem na czerwonofioletowo i stopniowo zamierają; część korzeni zamiera bez zmiany barwy. Przy wczesnym i silnym porażeniu, w latach suchych i bardzo ciepłych, już od połowy lipca korzenie zanikają i liście zaczynają zasychać. Główki są małe, niewyrośnięte i źle się przechowują.

Profilaktyka

  • Warunki wg metodyki InHort: różowieniu sprzyja temperatura GLEBY 24–28°C w drugiej połowie sezonu, zwłaszcza w lata suche i bardzo ciepłe
  • Metodyka klasyfikuje sprawcę jako mało szkodliwego, pasożyta okolicznościowego — porażenie młodych korzeni zdarza się rzadko
  • Wczesne sadzenie ząbków, żeby wzrost przypadł na okres, gdy gleba nie jest jeszcze nagrzana
  • Kilkuletnia przerwa w uprawie czosnku i roślin pokrewnych
  • Nawożenie obornikiem, kompostem lub nawozami zielonymi jesienią w roku poprzedzającym uprawę — choroba nasila się na glebach zlewnych, ubogich w substancję organiczną
  • Podatność rośnie z wiekiem rośliny oraz przy zasoleniu, niedoborze składników i wysokiej temperaturze gleby
  • Mikrosklerocja przeżywają w glebie kilka lat

W kalendarzu rośliny

  • Czosnek jary posadź jak najwcześniej, najlepiej w marcu · mar — Doświadczenia agrotechniczne przytoczone w metodyce pokazują wprost: im wcześniejszy termin sadzenia wiosennego, tym wyższy plon. Wczesny start ma też drugie znaczenie — rośnie, zanim gleba się nagrzeje, co ogranicza różowienie korzeni rozwijające się dopiero przy 24–28°C w ziemi.

Por Allium porrum

Różowa zgnilizna korzeni pora (korkowatość korzeni)

ostrzeżenie z prognozy pogody

Objawy. W drugiej połowie okresu wegetacji zakażone korzenie przebarwiają się na różowo, z czasem na czerwono-fioletowo, i stopniowo zamierają; niektóre korzenie zamierają bez zmiany zabarwienia. Przy wczesnym i silnym porażeniu, w lata suche i bardzo ciepłe, już od połowy lipca może następować przyspieszone zakończenie wegetacji.

Profilaktyka

  • Źródłem choroby jest zakażona gleba; porażenie młodych korzeni zdarza się rzadko, podatność rośnie w miarę starzenia się roślin
  • Choroba częściej występuje na glebach zlewnych, o małej zawartości substancji organicznej
  • Kilkuletnia przerwa w uprawie pora, cebuli i czosnku na tym samym polu
  • Wcześniejszy wysiew nasion do gleby starannie uprawionej, nawiezionej i zaopatrzonej w odpowiednią ilość materii organicznej
  • Nawożenie obornikiem, kompostem lub nawozami zielonymi jesienią w roku poprzedzającym uprawę ogranicza szkodliwość choroby
  • Wysiew nasion fabrycznie zaprawionych

W kalendarzu rośliny

  • Wysiewaj zaprawione nasiona i przeglądaj rozsadę przed sadzeniem · kwi–maj — Metodyka podaje, że nasiona pora należy zaprawić przeciw chorobom niezależnie od terminu uprawy — to podstawowa profilaktyka przeciw białej i różowej zgniliźnie, które atakują już młode rośliny. Osobno zaznacza, że wysadzanie zdrowej, mocnej i dobrze wyrośniętej rozsady osłabia szkody od wiosennego pokolenia miniarki porówki, bo silne rośliny szybciej się regenerują.

Opisy pochodzą z kalendarzy roślin wypisanych z metodyk ochrony roślin i poradników sygnalizatora; ich wydawców wymienia wykaz źródeł. Więcej haseł: choroby · szkodniki · rośliny.