Bób Vicia faba
Objawy. Na łodygach, po obu stronach liści, na ogonkach liściowych i na strąkach brunatne, pylące skupienia zarodników. Wiosną, wkrótce po wschodach, na górnej stronie liści powstają spermogonia, a nieco później na dolnej stronie żółtawe skupiska zarodników ecidialnych. Skupienia szybko rozprzestrzeniają się po roślinie. Silnie zainfekowane liście więdną, zasychają i opadają, strąki ulegają zniekształceniu, a plon nasion jest mniejszy. Pod koniec wegetacji tworzą się zimujące skupienia teliospor.
Profilaktyka
- Niszczyć resztki porażonych roślin — na nich zimują teleutospory i uredospory stanowiące wiosną pierwotne źródło infekcji
- Stosować zmianowanie; roślinami żywicielskimi są bób, bobik i groch
- Intensywne nawożenie potasem przy zachowaniu odpowiednich proporcji fosforu i azotu
- Warunki wg poradnika sygnalizatora IOR-PIB: rozwojowi choroby sprzyja ciepła i wilgotna pogoda
- Staranny zbiór i usunięcie resztek pożniwnych oraz prawidłowe zmianowanie
- Dobór odmiany odpornej lub tolerancyjnej jest wg poradnika podstawową metodą ograniczania choroby
- Objawy mogą się pojawić pod koniec lipca, najczęściej w sierpniu (poradnik IO 2022); lustracja co najmniej raz w tygodniu od kwitnienia
W kalendarzu rośliny
- Po zbiorze usuń resztki i głęboko przekop grządkę · lip–wrz — To zabieg o największym przełożeniu na przyszły rok. Na resztkach bobu zimują teleutospory i uredospory rdzy, grzybnia askochytozy, sklerocja szarej pleśni i zgnilizny twardzikowej oraz chlamydospory fuzariozy. W ziemi zimują dorosłe oprzędziki i strąkowce, bobówki śmietek, gąsienice rolnic i pędraki. Głębokie przekopanie wyrzuca je na powierzchnię, gdzie giną, wysychają albo zjadają je ptaki. Sklerocja zgnilizny twardzikowej kiełkują tylko wtedy, gdy leżą płytko — wyorane na wierzch zimą się niszczą.