Rdza wejmutkowo-porzeczkowa

ostrzeżenie z prognozy pogody

Objawy. Od początku lipca na górnej stronie liści chlorotyczne, potem brunatne plamki, a pod nimi na spodzie liścia pomarańczowo-rdzawe skupiska zarodników. Silnie porażone liście zasychają i przedwcześnie opadają.

Profilaktyka

• Unikanie sąsiedztwa sosny wejmutki — to żywiciel pośredni i źródło infekcji
• Usuwanie porażonych liści
• Odmiany mało podatne

ostrzeżenie z prognozy pogody

Objawy. Rdza dwudomowa, wymieniona w metodyce jako choroba sosny. Wiosną na pędach sosny pojawiają się żółte, wzniesione skupienia zarodnikowania (ecja), które zakażają drugiego gospodarza — porzeczkę czarną; na igłach formują się kolumnowe wzniesienia z licznymi zarodnikami. Grzybnia w pędzie jest wieloletnia, więc te same miejsca odzywają się rok po roku, a silnie porażone pędy zasychają. Na porzeczce objaw wygląda inaczej: chlorotyczne, potem brunatne plamki na górnej stronie liści i pomarańczowo-rdzawe skupiska zarodników od spodu.

Profilaktyka

• Nie sadzić sosny wejmutki ani limby w pobliżu porzeczki czarnej — eliminacja drugiego gospodarza to jedyna metoda, która przerywa cykl na stałe
• Wycinać i palić porażone pędy sosny — grzybnia jest w nich wieloletnia
• Usuwać i palić opadłe igły z porażonych roślin
• Nie przenawożać azotem: metodyka wiąże zbyt obfite nawożenie azotowe z nasileniem patogenów bezwzględnych, do których należą rdze, a nawozy fosforowe i potasowe działają odwrotnie
• Rozwój rdzy przyspiesza szczególnie przy 18–21°C i częstych opadach deszczu
• To ta sama choroba co rdza wejmutkowo-porzeczkowa na porzeczce — dwie strony jednego problemu, nie dwie choroby

W kalendarzu rośliny

• Sosnę sadź w pełnym słońcu, na glebie, na której nie stoi woda · mar–kwi — Większość iglaków potrzebuje stanowisk w pełni nasłonecznionych i nie znosi zalewania ani ciężkiej, mokrej, gliniastej gleby (PZD). Sosny są tu wzorcowe: sosna zwyczajna jest światłożądna i źle znosi zacienienie, sosna czarna nie toleruje cienia, a kosodrzewina preferuje stanowiska nasłonecznione (Wikipedia). Glebowo są za to skromne: sosna zwyczajna rośnie na glebach piaszczystych i gliniastych o pH 4–7, kosodrzewina na kwaśnych i zasadowych, suchych i wilgotnych, a sosna czarna jako gatunek głęboko korzeniący się potrzebuje grubej warstwy ziemi (Wikipedia). Osobna sprawa dotyczy sosen pięcioigielnych (wejmutka, limba): rdza wejmutkowo-porzeczkowa przechodzi na nie z porzeczek i agrestu, a zakażenia są najczęstsze w pobliżu porażonych krzewów (Wisconsin).
• Jesienią zgrab opadłe igły i wynieś chore pędy · paź–lis — Metodyka podaje to jednym zdaniem: jesienią wskazane jest zbieranie opadłych liści i ich spalenie, żeby nie dopuścić do przezimowania wielu grzybów chorobotwórczych i szkodników. Na sośnie dotyczy to przede wszystkim rdz — zarodniki zimują na opadłych igłach i wiosną wracają z prądami powietrza na sąsiednie rośliny.