Runianka japońska Pachysandra terminalis
Objawy. Na liściach brązowe plamy o średnicy od kilkunastu milimetrów do kilku centymetrów, otoczone ciemnobrązową lub czerwoną obwódką. Na powierzchni plam znajdują się liczne czarne punkty — piknidia, czyli skupienia zarodników grzyba; to jest cecha, po której odróżnisz septoriozę od pozostałych plamistości. Silnie porażone liście żółkną i masowo opadają. W czasie zwilżenia roślin z piknidiów uwalniane są zarodniki konidialne, przenoszone na sąsiednie rośliny kroplami wody podczas opadów lub podlewania, a także przez owady; grzyb wnika do liści przez aparaty szparkowe. Objawy pojawiają się po kilku, a nawet kilkunastu dniach od infekcji. Piknidia i zarodniki zimują na resztkach roślin w podłożu. Opis pochodzi z ogólnej charakterystyki septorioz (s. 34).
Profilaktyka
- Jesienne zbieranie opadłych liści i wynoszenie ich z działki — piknidia i zarodniki zimują właśnie na resztkach roślin w podłożu, a przy zimozielonej okrywie te resztki leżą wprost na roślinie
- Unikanie nadmiernego zagęszczenia roślin i ich zachwaszczenia, żeby zmniejszyć nadmierną wilgotność wokół roślin
- Podlewanie do ziemi — zarodniki uwalniają się w czasie zwilżenia roślin i są przenoszone kroplami wody
- Dobór do nasadzeń gatunków i odmian mało podatnych
- Bieżące usuwanie poplamionych liści
W kalendarzu rośliny
- Zgarnij z okrywy liście spadające z drzew · wrz–lis — To jest najważniejszy jesienny zabieg przy tej roślinie i wynika wprost z tego, gdzie się ją sadzi. Runianka rośnie pod drzewami, zostaje zimą zielona i sama nie zrzuca liści — więc cudze liście po prostu na niej leżą. Metodyka zaleca jesienią zbieranie opadłych liści, żeby nie dopuścić do przezimowania wielu grzybów chorobotwórczych i szkodników; przy septoriozie mówi to jeszcze dosadniej, bo piknidia i zarodniki zimują na resztkach roślin w podłożu. Mokra warstwa liści na zimozielonym kobiercu robi dwie rzeczy naraz: przechowuje zarodniki tuż nad liśćmi, które wiosną mają je złapać, i trzyma pod sobą wilgoć przez całą zimę.