Bukszpan wieczniezielony Buxus sempervirens
Objawy. Najgroźniejsza choroba bukszpanu w Europie — potrafi zabić cały żywopłot. Plamy na blaszkach liściowych, gwałtowne opadanie liści (krzew rzednie w kilka dni) oraz ciemne smugi na pędach, od których pęd zamiera. Widać to najpierw nisko i w środku krzewu, gdzie najdłużej utrzymuje się wilgoć. Wcześniejsze piśmiennictwo nazywa sprawcę Cylindrocladium buxicola — to ten sam grzyb.
Profilaktyka
- Usuwać i niszczyć silnie porażone rośliny oraz resztki roślinne — to na opadłych liściach grzyb zarodnikuje
- Kupować wyłącznie zdrowe rośliny, oglądane przed zakupem
- Wycinać obumarłe pędy poniżej miejsca nekrozy, nad silnym bocznym odgałęzieniem
- Nie strzyc krzewów po deszczu i dezynfekować narzędzia między roślinami
- Rozrzedzać nasadzenie i nie zwilżać liści przy podlewaniu — choroba żyje z długiego zwilżenia liści
W kalendarzu rośliny
- Wczesną wiosną — główne cięcie formujące, zanim krzew ruszy · mar–kwi — Podstawowe cięcie żywopłotów i form z roślin zimozielonych, w tym bukszpanu, broszura PZD o cięciu zaleca wczesną wiosną. To też pora na odmłodzenie krzewu, który wyrósł z formy: poradnik Clemson radzi ciąć go przed ruszeniem nowych przyrostów, a mocne cięcie rozłożyć na dwa lata.
- Czerwiec–lipiec: skróć tegoroczne przyrosty, najpóźniej w połowie sierpnia · cze–sie — Latem bukszpan przycina się korekcyjnie: skraca się świeże przyrosty, zwykle o połowę, żeby krzew trzymał kształt i gęstniał. Broszura PZD stawia granicę — ostatnie, kosmetyczne cięcie najpóźniej w połowie sierpnia, bo później wybiją młode pędy, które nie zdrewnieją przed zimą i przemarzną. Pogoda też się liczy: sucha zmniejsza ryzyko porażenia ran przez choroby, a ostre słońce parzy liście świeżo odsłonięte cięciem.
- Plamy na liściach i zamierające pędy — reaguj przy pierwszym krzewie · maj–paź