Świerk Picea spp.
Objawy. Brązowienie i obumieranie pędu postępuje od wierzchołka w dół. Infekcja igły zaczyna się od jej podstawy i przesuwa ku wierzchołkowi. U starszych roślin obumierają nowo pojawiające się pędy i jednoroczne odgałęzienia; nekroza biegnie wzdłuż pędu, a gdy obejmie cały jego obwód, część powyżej zamiera. Zbrązowiałe igły opadają i zostają nagie pędy. Pod koniec lata na powierzchni chorych pędów widać czarne piknidia. Nasilenie objawów rośnie w kolejnych latach uprawy.
Profilaktyka
- Nie ranić pędów przy pracach pielęgnacyjnych — grzyb wnika przez rany, uszkodzenia mrozowe i uszkodzenia po owadach
- Wycinać chore fragmenty pędu poniżej nekrozy, nad silnym bocznym odgałęzieniem, i palić
- Nie podlewać po igłach — zarodniki konidialne roznoszą krople rozpryskującej się wody z podlewania i deszczu oraz owady
- Kupować tylko zdrowy materiał szkółkarski — grzyb przenosi się głównie z nasionami i sadzonkami (przy 2% porażenia nasion ponad 30% siewek wykazuje objawy zamierania)
- Usuwać opadłe igły, chore pędy i szyszki — grzyb na nich zimuje
- Wiosną objawy na siewkach łatwo pomylić z uszkodzeniami mrozowymi
- Po usunięciu chorych fragmentów oprysk środkiem dopuszczonym do stosowania amatorskiego — dawka i karencja z etykiety
W kalendarzu rośliny
- Doba mokrych, młodych pędów przy 16–24°C — alarm dla wierzchołków · maj–cze
- Chore pędy wycinaj poniżej nekrozy, nad silnym bocznym odgałęzieniem — Poradnik powtarza tę instrukcję dosłownie przy brunatnej pleśni śniegowej i przy zamieraniu wierzchołków pędów. Cięcie w samej nekrozie zostawia grzybnię w drzewku, a cięcie „na ślepo” w zdrowe drewno bez bocznego odgałęzienia zostawia kikut, który uschnie. Świerk nie odbija z pnia jak liściaste — cięcie musi mieć na czym się oprzeć.