Bazylia
Ocimum spp. zioło
Pielęgnacja
- Siew Wysiew pod osłony w mar–kwi
Zalecenia ogólne dla rodzaju — przy konkretnym gatunku i odmianie mogą się różnić.
Kalendarz zabiegów
Zależne od pogody i obserwacji
- Bazylii daj ciepłe, słoneczne miejsce osłonięte od wiatru Bazylia pochodzi z cieplejszej strefy klimatu i najlepiej rośnie w 20–25°C. Ciężka, zimna gleba sprzyja mączniakowi rzekomemu, a uprawa rok po roku w tym samym miejscu — grzybom, które żyją w ziemi kilka lat.
- Siej zaprawione nasiona ze sprawdzonego źródła Zgorzele siewek, fuzarioza i mączniak rzekomy przenoszą się z nasionami i z zakażonym podłożem.
- Nie wystawiaj bazylii za wcześnie — młode rośliny giną już w 1–2°C Bazylia jest bardzo wrażliwa na wahania temperatury i dlatego nie wysiewa się jej wcześnie w gruncie. Młode rośliny giną przy 1–2°C.
- Utrzymuj ziemię wilgotną, ale lej wodę do ziemi, nie na liście Bazylia potrzebuje stale wilgotnej gleby. Woda na liściach roznosi bakteryjną plamistość, a przy długim zwilżeniu sprzyja mączniakowi rzekomemu.
- Zasil bazylię w czasie wzrostu, bez przesady Dobrze odżywiona roślina jest odporniejsza na choroby i ma więcej olejków. Nawożenie ma być zrównoważone — poradnik podaje to także jako ochronę przed mączniakiem rzekomym.
- Usuwaj chwasty i spulchniaj płytko Bazylia pojawia się na grządce późno, więc chwasty łatwo ją zagłuszają. Głębokie spulchnianie wydobywa na wierzch nasiona chwastów.
- Jaśniejące starsze liście? Obejrzyj ich spód — mączniak rzekomy
- Plamy na liściach albo więdnięcie — rozpoznaj, co to jest
- Zaglądaj pod liście — mszyce trzeba złapać przy pierwszych osobnikach
- Zasychające, dziurawe młode liście — sprawdź, czy to zmieniki
- Przed posadzeniem przejrzyj ziemię — rolnice
- Chłodno i mokro — zbieraj ślimaki
Choroby
- Zgorzele siewek Alternaria alternata, Sclerotinia sclerotiorum, Botrytis cinerea, Fusarium spp. — Kiełki brunatnieją i zamierają jeszcze przed wschodami. Po wschodach na szyjce korzeniowej i korzeniach pojawiają się brunatne plamki, siewka przewęża się w tym miejscu, przewraca, więdnie i szybko zamiera; w miejscu porażenia bywa szarobiały do brunatnego nalot. Choroba atakuje od kiełkowania do 2–3 tygodni po wschodach.
- Fuzaryjne więdnięcie Fusarium spp. — W fazie szybkiego wzrostu roślina przestaje rosnąć, więdnie, liście żółkną, na łodydze brązowe plamy lub smugi, pędy mocno się skręcają. Od szarej pleśni odróżnia je właśnie więdnięcie całej rośliny.
- Szara pleśń bazylii Botrytis cinerea — Na liściach ciemne plamy, które się powiększają, a liście gniją i zamierają — zwykle od przełomu czerwca i lipca, gdy rośliny mają około 20 cm. W przeciwieństwie do fuzariozy roślina nie więdnie.
- Mączniak rzekomy bazylii Peronospora belbahrii — Zaczyna się na starszych liściach: blaszka żółknie albo jaśnieje jak przy niedoborze azotu, a od spodu pojawia się fioletowobrązowy nalot zarodników. Liście żółkną i opadają; brązowe plamy to zwykle wtórne infekcje. Objawy wychodzą 5–10 dni po zakażeniu.
- Bakteryjna plamistość liści bazylii Pseudomonas cichorii — Na brzegu, w środku albo w poprzek liścia pojawia się wodnista plama, która czernieje lub brązowieje, często z żółtą obwódką. Plamy zlewają się, a po wyschnięciu stają się kruche i pękają.
Szkodniki
- Mszyce — Żerują na spodniej stronie liści; liście bledną, przebarwiają się, zwijają i kędzierzawią, roślina karłowacieje. Mszyce przenoszą wirusy, a pokręcona roślina bywa brana za chorą na wirozę.
- Zmieniki Lygus campestris — Nakłuwają młode liście: tkanka wokół nakłuć zasycha, korkowacieje i wykrusza się, zostają otwory o pogiętych brzegach. Kwiatostany karłowacieją albo zasychają.
- Rolnice Agrotis segetum, A. ypsilon, A. c-nigrum, A. exclamationis — Młode gąsienice żerują na liściach i podcinają siewki; starsze w dzień kryją się w ziemi, a nocą podgryzają rośliny u nasady, aż się przewracają, i wygryzają duże otwory. Jedna gąsienica może zniszczyć kilkanaście roślin.
- Ślimaki — Obgryzają liście od brzegów, młodą roślinę potrafią zjeść aż do łodygi. Zostawiają lśniący ślad śluzu.
Dane o tej roślinie pochodzą z: Ogrody północne, „Rocznik ogrodniczy” (Wilno 1844). Pełny wykaz z licencjami: źródła danych.