Borówka wysoka 'Northcountry'

Vaccinium corymbosum 'Northcountry' krzew owocowy

Odmiana rośliny Borówka wysoka (Vaccinium corymbosum). Zalecenia poniżej dotyczą gatunku.

Co zrobić we wrześniu

Sprawdzaj wierzchołki pędów — pryszczarek borówkowiec
Przeglądaj wierzchołki i spody liści na mszyce
Latem oglądaj liście z obu stron
Od maja powieś pułapkę na muszkę plamoskrzydłą
Deszczowa pogoda w kwitnieniu i przed zbiorem — zagrożenie gniciem owoców
Zbieraj co kilka dni i usuwaj każdy gnijący owoc Gnijące owoce na krzewie i pod nim to podręcznikowe źródło infekcji na przyszły sezon — metodyka wymienia ich usuwanie jako główną metodę ograniczania antraknozy i brunatnej zgnilizny. Częsty zbiór odbiera też pożywkę muszce plamoskrzydłej, która potrzebuje przejrzałych owoców.

Wymagania

Mrozoodporność	w pełni mrozoodporna

Kalendarz zabiegów

Zabiegi opisane dla gatunku — odmiana dziedziczy je po nim.

Styczeń	Zimą przejrzyj bezlistne pędy — złoża jaj i nekrozy Przez całą zimę pilnuj osłon przed zwierzyną i gryzoniami Na nieogrodzonych nasadzeniach zające, sarny i dzikie króliki nadgryzają wierzchołki pędów na kilkunastu do kilkudziesięciu procentach krzewów, a najbardziej cierpią rośliny młode. Gryzonie w tym samym czasie uszkadzają szyjkę korzeniową i korzenie, co osłabia, a nawet zabija krzew. Metodyka nie przewiduje zwalczania zwierzyny — jedyną drogą jest odstraszanie i grodzenie, więc osłona założona jesienią musi przetrwać całą zimę. Po opadzie mokrego śniegu otrząśnij krzewy Metodyka wymienia zabezpieczanie pędów przed uszkodzeniami mechanicznymi i mrozowymi wśród podstawowych metod zapobiegania zgorzeli i zamieraniu pędów — każde rozłamanie i każde pęknięcie mrozowe jest miejscem, którym grzyby wnikają do pędu. Ciężki, mokry śnieg rozkłada i rozłamuje pędy borówki właśnie w grudniu i styczniu, a rany zostają otwarte aż do wiosny.
Luty	Zimą przejrzyj bezlistne pędy — złoża jaj i nekrozy Przez całą zimę pilnuj osłon przed zwierzyną i gryzoniami Na nieogrodzonych nasadzeniach zające, sarny i dzikie króliki nadgryzają wierzchołki pędów na kilkunastu do kilkudziesięciu procentach krzewów, a najbardziej cierpią rośliny młode. Gryzonie w tym samym czasie uszkadzają szyjkę korzeniową i korzenie, co osłabia, a nawet zabija krzew. Metodyka nie przewiduje zwalczania zwierzyny — jedyną drogą jest odstraszanie i grodzenie, więc osłona założona jesienią musi przetrwać całą zimę. Po opadzie mokrego śniegu otrząśnij krzewy Metodyka wymienia zabezpieczanie pędów przed uszkodzeniami mechanicznymi i mrozowymi wśród podstawowych metod zapobiegania zgorzeli i zamieraniu pędów — każde rozłamanie i każde pęknięcie mrozowe jest miejscem, którym grzyby wnikają do pędu. Ciężki, mokry śnieg rozkłada i rozłamuje pędy borówki właśnie w grudniu i styczniu, a rany zostają otwarte aż do wiosny.
Marzec	Posadź borówkę w kwaśne podłoże i nie za głęboko Borówka to jedyny popularny krzew owocowy, który wymaga podłoża o pH 3,5–4,0. W zwykłej ogrodowej ziemi po prostu głoduje i choruje, bo nie ma korzeni włośnikowych i sama nie pobierze składników. Osobna pułapka to sadzenie za głęboko: obsypana grubą warstwą ziemi, trocin czy kory dolna część pędu nie wytworzy warstwy korka i staje się otwartą bramą dla grzybów glebowych. Przetnij krzew na przedwiośniu, przy suchej i słonecznej pogodzie Cięcie decyduje o zdrowotności krzewu: przewiewny krzew szybciej obsycha po deszczu, a długie zwilżenie pędów i liści jest głównym warunkiem porażenia przez grzyby. Przedwiośnie to najlepszy termin, bo dopiero wtedy odróżnisz pąki kwiatowe od liściowych i nie wytniesz przyszłego plonu. Po cięciu: wynieś pędy z działki i odkaź sekator Wycięte pędy z nekrozami to nadal żywe źródło zarodników zgorzeli, raka i zamierania pędów. Nieodkażony sekator przenosi z krzewu na krzew bakterie powodujące guzowatość i raka bakteryjnego — metodyka wymienia odkażanie narzędzi jako jedyną skuteczną metodę zapobiegania tym chorobom. Wczesną wiosną obejrzyj pędy i pąki pod lupą Zimą przejrzyj bezlistne pędy — złoża jaj i nekrozy Przez całą zimę pilnuj osłon przed zwierzyną i gryzoniami Na nieogrodzonych nasadzeniach zające, sarny i dzikie króliki nadgryzają wierzchołki pędów na kilkunastu do kilkudziesięciu procentach krzewów, a najbardziej cierpią rośliny młode. Gryzonie w tym samym czasie uszkadzają szyjkę korzeniową i korzenie, co osłabia, a nawet zabija krzew. Metodyka nie przewiduje zwalczania zwierzyny — jedyną drogą jest odstraszanie i grodzenie, więc osłona założona jesienią musi przetrwać całą zimę. Po opadzie mokrego śniegu otrząśnij krzewy Metodyka wymienia zabezpieczanie pędów przed uszkodzeniami mechanicznymi i mrozowymi wśród podstawowych metod zapobiegania zgorzeli i zamieraniu pędów — każde rozłamanie i każde pęknięcie mrozowe jest miejscem, którym grzyby wnikają do pędu. Ciężki, mokry śnieg rozkłada i rozłamuje pędy borówki właśnie w grudniu i styczniu, a rany zostają otwarte aż do wiosny.
Kwiecień	Posadź borówkę w kwaśne podłoże i nie za głęboko Borówka to jedyny popularny krzew owocowy, który wymaga podłoża o pH 3,5–4,0. W zwykłej ogrodowej ziemi po prostu głoduje i choruje, bo nie ma korzeni włośnikowych i sama nie pobierze składników. Osobna pułapka to sadzenie za głęboko: obsypana grubą warstwą ziemi, trocin czy kory dolna część pędu nie wytworzy warstwy korka i staje się otwartą bramą dla grzybów glebowych. Przetnij krzew na przedwiośniu, przy suchej i słonecznej pogodzie Cięcie decyduje o zdrowotności krzewu: przewiewny krzew szybciej obsycha po deszczu, a długie zwilżenie pędów i liści jest głównym warunkiem porażenia przez grzyby. Przedwiośnie to najlepszy termin, bo dopiero wtedy odróżnisz pąki kwiatowe od liściowych i nie wytniesz przyszłego plonu. Po cięciu: wynieś pędy z działki i odkaź sekator Wycięte pędy z nekrozami to nadal żywe źródło zarodników zgorzeli, raka i zamierania pędów. Nieodkażony sekator przenosi z krzewu na krzew bakterie powodujące guzowatość i raka bakteryjnego — metodyka wymienia odkażanie narzędzi jako jedyną skuteczną metodę zapobiegania tym chorobom. Nawieź azotem wiosną, w dawce zależnej od wieku krzewu Borówka rośnie płytko i w kwaśnym, ubogim podłożu — bez nawożenia szybko słabnie, a rośliny w złej kondycji są łatwiej atakowane przez patogeny i mocniej uszkadzane przez mróz. Z drugiej strony przenawożona borówka rośnie bujnie i długo nie drewnieje, przez co gorzej znosi zimę. Uzupełnij ściółkę z kory lub trocin do 10 cm Ściółka z materiałów iglastych jednocześnie zakwasza podłoże, utrzymuje wilgoć przy płytkich korzeniach i dusi chwasty, z którymi borówka bez korzeni włośnikowych bardzo źle konkuruje. Metodyka wskazuje ściółkowanie jako zalecany sposób utrzymania gleby w rzędzie krzewów. Osłoń kwiaty, gdy zapowiadany jest przymrozek Borówka kwitnie w maju, kiedy przymrozki są w Polsce normą, a przemarznięty kwiat to owoc, którego nie będzie. Metodyka podaje, że zraszanie roślin w czasie przymrozku chroni kwiaty nawet przy spadku temperatury do -5°C — na działce łatwiej jednak osłonić krzew. Wczesną wiosną obejrzyj pędy i pąki pod lupą Sprawdzaj wierzchołki pędów — pryszczarek borówkowiec Przeglądaj wierzchołki i spody liści na mszyce Latem oglądaj liście z obu stron
Maj	Osłoń kwiaty, gdy zapowiadany jest przymrozek Borówka kwitnie w maju, kiedy przymrozki są w Polsce normą, a przemarznięty kwiat to owoc, którego nie będzie. Metodyka podaje, że zraszanie roślin w czasie przymrozku chroni kwiaty nawet przy spadku temperatury do -5°C — na działce łatwiej jednak osłonić krzew. Sprawdzaj wierzchołki pędów — pryszczarek borówkowiec Przeglądaj wierzchołki i spody liści na mszyce W czasie kwitnienia zajrzyj do kwiatów Latem oglądaj liście z obu stron Od maja powieś pułapkę na muszkę plamoskrzydłą Deszczowa pogoda w kwitnieniu i przed zbiorem — zagrożenie gniciem owoców
Czerwiec	Osłoń kwiaty, gdy zapowiadany jest przymrozek Borówka kwitnie w maju, kiedy przymrozki są w Polsce normą, a przemarznięty kwiat to owoc, którego nie będzie. Metodyka podaje, że zraszanie roślin w czasie przymrozku chroni kwiaty nawet przy spadku temperatury do -5°C — na działce łatwiej jednak osłonić krzew. Sprawdzaj wierzchołki pędów — pryszczarek borówkowiec Przeglądaj wierzchołki i spody liści na mszyce W czasie kwitnienia zajrzyj do kwiatów Latem oglądaj liście z obu stron Od maja powieś pułapkę na muszkę plamoskrzydłą Deszczowa pogoda w kwitnieniu i przed zbiorem — zagrożenie gniciem owoców
Lipiec	Osłoń kwiaty, gdy zapowiadany jest przymrozek Borówka kwitnie w maju, kiedy przymrozki są w Polsce normą, a przemarznięty kwiat to owoc, którego nie będzie. Metodyka podaje, że zraszanie roślin w czasie przymrozku chroni kwiaty nawet przy spadku temperatury do -5°C — na działce łatwiej jednak osłonić krzew. Sprawdzaj wierzchołki pędów — pryszczarek borówkowiec Przeglądaj wierzchołki i spody liści na mszyce Latem oglądaj liście z obu stron Od maja powieś pułapkę na muszkę plamoskrzydłą Deszczowa pogoda w kwitnieniu i przed zbiorem — zagrożenie gniciem owoców Zbieraj co kilka dni i usuwaj każdy gnijący owoc Gnijące owoce na krzewie i pod nim to podręcznikowe źródło infekcji na przyszły sezon — metodyka wymienia ich usuwanie jako główną metodę ograniczania antraknozy i brunatnej zgnilizny. Częsty zbiór odbiera też pożywkę muszce plamoskrzydłej, która potrzebuje przejrzałych owoców.
Sierpień	Sprawdzaj wierzchołki pędów — pryszczarek borówkowiec Przeglądaj wierzchołki i spody liści na mszyce Latem oglądaj liście z obu stron Od maja powieś pułapkę na muszkę plamoskrzydłą Deszczowa pogoda w kwitnieniu i przed zbiorem — zagrożenie gniciem owoców Zbieraj co kilka dni i usuwaj każdy gnijący owoc Gnijące owoce na krzewie i pod nim to podręcznikowe źródło infekcji na przyszły sezon — metodyka wymienia ich usuwanie jako główną metodę ograniczania antraknozy i brunatnej zgnilizny. Częsty zbiór odbiera też pożywkę muszce plamoskrzydłej, która potrzebuje przejrzałych owoców.
Wrzesień	Sprawdzaj wierzchołki pędów — pryszczarek borówkowiec Przeglądaj wierzchołki i spody liści na mszyce Latem oglądaj liście z obu stron Od maja powieś pułapkę na muszkę plamoskrzydłą Deszczowa pogoda w kwitnieniu i przed zbiorem — zagrożenie gniciem owoców Zbieraj co kilka dni i usuwaj każdy gnijący owoc Gnijące owoce na krzewie i pod nim to podręcznikowe źródło infekcji na przyszły sezon — metodyka wymienia ich usuwanie jako główną metodę ograniczania antraknozy i brunatnej zgnilizny. Częsty zbiór odbiera też pożywkę muszce plamoskrzydłej, która potrzebuje przejrzałych owoców.
Październik	Latem oglądaj liście z obu stron Od maja powieś pułapkę na muszkę plamoskrzydłą Jesienią wygrab liście i zabezpiecz krzewy przed zwierzyną Opadłe porażone liście są źródłem infekcji białej plamistości w przyszłym roku, a wygrabienie ich przerywa cykl choroby bez żadnego zabiegu. Jesień to także moment, w którym gryzonie zaczynają ogryzać szyjki korzeniowe, a zające i sarny nadgryzać wierzchołki pędów — na młodych krzewach potrafią zrobić większe szkody niż wszystkie choroby razem.
Listopad	Latem oglądaj liście z obu stron Jesienią wygrab liście i zabezpiecz krzewy przed zwierzyną Opadłe porażone liście są źródłem infekcji białej plamistości w przyszłym roku, a wygrabienie ich przerywa cykl choroby bez żadnego zabiegu. Jesień to także moment, w którym gryzonie zaczynają ogryzać szyjki korzeniowe, a zające i sarny nadgryzać wierzchołki pędów — na młodych krzewach potrafią zrobić większe szkody niż wszystkie choroby razem. Zimą przejrzyj bezlistne pędy — złoża jaj i nekrozy Przez całą zimę pilnuj osłon przed zwierzyną i gryzoniami Na nieogrodzonych nasadzeniach zające, sarny i dzikie króliki nadgryzają wierzchołki pędów na kilkunastu do kilkudziesięciu procentach krzewów, a najbardziej cierpią rośliny młode. Gryzonie w tym samym czasie uszkadzają szyjkę korzeniową i korzenie, co osłabia, a nawet zabija krzew. Metodyka nie przewiduje zwalczania zwierzyny — jedyną drogą jest odstraszanie i grodzenie, więc osłona założona jesienią musi przetrwać całą zimę. Po opadzie mokrego śniegu otrząśnij krzewy Metodyka wymienia zabezpieczanie pędów przed uszkodzeniami mechanicznymi i mrozowymi wśród podstawowych metod zapobiegania zgorzeli i zamieraniu pędów — każde rozłamanie i każde pęknięcie mrozowe jest miejscem, którym grzyby wnikają do pędu. Ciężki, mokry śnieg rozkłada i rozłamuje pędy borówki właśnie w grudniu i styczniu, a rany zostają otwarte aż do wiosny.
Grudzień	Zimą przejrzyj bezlistne pędy — złoża jaj i nekrozy Przez całą zimę pilnuj osłon przed zwierzyną i gryzoniami Na nieogrodzonych nasadzeniach zające, sarny i dzikie króliki nadgryzają wierzchołki pędów na kilkunastu do kilkudziesięciu procentach krzewów, a najbardziej cierpią rośliny młode. Gryzonie w tym samym czasie uszkadzają szyjkę korzeniową i korzenie, co osłabia, a nawet zabija krzew. Metodyka nie przewiduje zwalczania zwierzyny — jedyną drogą jest odstraszanie i grodzenie, więc osłona założona jesienią musi przetrwać całą zimę. Po opadzie mokrego śniegu otrząśnij krzewy Metodyka wymienia zabezpieczanie pędów przed uszkodzeniami mechanicznymi i mrozowymi wśród podstawowych metod zapobiegania zgorzeli i zamieraniu pędów — każde rozłamanie i każde pęknięcie mrozowe jest miejscem, którym grzyby wnikają do pędu. Ciężki, mokry śnieg rozkłada i rozłamuje pędy borówki właśnie w grudniu i styczniu, a rany zostają otwarte aż do wiosny.

Zależne od pogody i obserwacji

Wytnij pęd, gdy zobaczysz nekrozę albo czerwieniejące liście Choroby pędów — zgorzel, rak i zamieranie — to najgroźniejsza grupa chorób borówki w Polsce i najczęstsza przyczyna wypadania młodych krzewów. Nie ma na nie leczenia: zaniechanie wycinania porażonych pędów kończy się utratą całego krzewu.
Podlewaj pod krzew, nigdy po liściach Nawadnianie jest dla borówki warunkiem powodzenia uprawy, bo korzeni się bardzo płytko i szybko odczuwa suszę. Ale woda podana z góry zwilża liście i owoce, a metodyka wskazuje unikanie deszczowania jako podstawową metodę ograniczania antraknozy, zamierania pędów i białej plamistości liści.
Okno pogodowe na zabieg

Choroby

Zgorzel pędów borówki wysokiej Godronia cassandrae — Jesienią w dolnej części pędów jednorocznych i dwuletnich, wokół miejsca infekcji (najczęściej blizny po liściu), pojawiają się eliptyczne, wodniste plamy, które z czasem stają się czerwonobrązowe z purpurową obwódką. Latem plamy powiększają się i czasem obejmują cały obwód pędu. W miarę drewnienia nekrozy stają się szarosrebrzyste, kora pęka i łuszczy się, a na jej powierzchni widać czarne, kuliste owocniki grzyba. To najczęściej występująca choroba pędów borówki w Polsce, szczególnie groźna dla młodych krzewów, którym powoduje zamieranie.
Rak borówki wysokiej Botryosphaeria dothidea, B. corticis — Na pędach pojawiają się początkowo drobne, lekko zapadnięte nekrozy, które z czasem stają się wypukłe i stożkowate, przypominając strupy. Po 2–3 latach od infekcji na odmianach podatnych przybierają postać spękanych zrakowaceń; na odmianach mniej podatnych zostają niewielkimi, lekko wybrzuszonymi nekrozami ograniczonymi do skórki. Choroba o dużej szkodliwości na młodych nasadzeniach, może prowadzić do zamierania całych krzewów. Brak zarejestrowanych środków — jedyną drogą jest profilaktyka.
Szara pleśń borówki wysokiej Botrytis cinerea — Porażone kwiaty brunatnieją i zasychają. Na liściach powstają duże, brunatne plamy nekrotyczne. Owoce gniją, zwłaszcza tuż przed zbiorem oraz później, w czasie przechowywania. Osobny objaw to zakrzywianie i brunatnienie, a następnie zamieranie wierzchołków młodych, niezdrewniałych pędów. Szkodliwość duża szczególnie w lata z dużą ilością deszczu w czasie kwitnienia i zbiorów.
Zamieranie pędów borówki wysokiej Phomopsis spp. — Grzyb zakaża pąki kwiatowe, kwiaty, zranienia pędów i blizny po liściach. Z porażonych kwiatów przerasta do pędu, tworząc rozległe nekrozy, początkowo brązowe, później srebrzystoszare. Liście na porażonym pędzie stają się czerwone, a pęd zamiera. Choroba występuje rzadziej niż zgorzel pędów, ale rozróżnienie obu bez analizy laboratoryjnej bywa niemożliwe. Rozwojowi sprzyjają uszkodzenia pędów: mrozowe i mechaniczne.
Antraknoza borówki wysokiej Colletotrichum spp. — Choroba atakuje wszystkie nadziemne części krzewu. Najbardziej charakterystyczny objaw dotyczy owoców: dojrzewające jagody miękną, marszczą się i gniją, pokrywając się pomarańczowo-łososiowymi kroplami cieczy z zarodnikami grzyba. Na liściach powstają nekrotyczne plamy, a na pędach zgorzele. Szkodliwość duża, zwłaszcza w lata z dużą ilością deszczu; straty często ujawniają się dopiero po zbiorze.
Biała plamistość liści borówki wysokiej Septoria albopunctata — Drobne, szare plamy na liściach otoczone czerwono-brunatną obwódką; podobne, lekko zagłębione plamy mogą powstać na pędach. Na powierzchni plam tworzą się drobne, ciemne punkciki — piknidia grzyba. Silnie porażone liście przedwcześnie zamierają i opadają, co osłabia roślinę. Najgroźniejsza w szkółkach.
Brunatna zgnilizna (monilioza) borówki Monilinia spp. — Choroba atakuje wszystkie nadziemne części krzewu. Porażone pędy i kwiaty brązowieją i zamierają. Wewnątrz zielonych owoców widoczna jest biała grzybnia. Dojrzewające owoce nie wybarwiają się normalnie, tylko stają się łososiowe, zasychają, przekształcają się w mumie i opadają. Uwaga: w Polsce choroba nie została dotąd stwierdzona, ale występuje już w Austrii, Szwajcarii i Słowenii, a w Ameryce Północnej jest powszechna i bardzo szkodliwa.
Zgnilizna korzeni Phytophthora cinnamomi — Krzewy słabo rosną, liście są drobne i przebarwione na czerwono. Po odsłonięciu szyjki korzeniowej widać gnijącą tkankę. Korzeni jest mało i zamierają. Choroba przenosi się na nasadzenie razem z zakażonymi sadzonkami. Sprzyja jej długotrwałe zalanie podłoża, które odcina korzeniom tlen.
Guzowatość korzeni i guzowatość pędów Agrobacterium spp., Rhizobium spp. — Na korzeniach, szyjce korzeniowej lub pędach tworzą się guzowate narośla, początkowo kremowe lub zielone, z czasem brunatniejące. Stare guzy butwieją i rozpadają się, a miejsca po nich są wrotami infekcji dla innych patogenów. Krzew rośnie wolniej i słabiej, bo zaburzony jest transport wody i składników. Bakterie mogą przeżyć w glebie nawet kilkanaście lat.
Bakteryjna plamistość liści borówki Pseudomonas spp., Xanthomonas sp. — Na liściach powstają rdzawo-brązowe, nieregularne plamki o średnicy 0,3–0,5 cm, czasem zlewające się ze sobą; w wariancie wywoływanym wspólnie przez Pseudomonas i Xanthomonas plamy bywają rozległe i nieregularne. Objawy ograniczają się do liści. To nowe choroby: pierwsza stwierdzana w Polsce od 2011 roku i notowana corocznie, druga od 2018 roku, dotąd tylko na kilku roślinach.
Bakteryjna zgorzel (rak bakteryjny) borówki wysokiej Pseudomonas syringae — Na pędach pojawiają się początkowo ciemnozielone, uwodnione plamy, które zmieniają barwę na czerwonobrązową, aż do czarnej. Objawy widać zwykle już późną zimą lub wczesną wiosną — to dobra wskazówka odróżniająca tę chorobę od grzybowych chorób pędów. Szczególnie dotkliwa dla młodych roślin w nowych nasadzeniach.
Choroby wirusowe borówki wysokiej Blueberry mosaic associated virus, Blueberry red ringspot virus, Blueberry scorch virus, Blueberry shoestring virus, Peach rosette mosaic virus, Tomato ringspot virus — W Polsce wirusy borówki wykryto dotąd tylko na pojedynczych roślinach, a metodyka nie opisuje ich objawów w tabeli diagnostycznej. Nazwy wirusów wskazują na typowe obrazy: mozaika i przejaśnienia na liściach, czerwone plamy pierścieniowe, oparzelinowe zamieranie kwiatów i pędów, nitkowate zwężenie blaszki liściowej. Chorób wirusowych nie da się leczyć — porażony krzew usuwa się w całości.

Zagrożenia opisane dla gatunku — odmiana dziedziczy je po nim.

Szkodniki

Misecznik śliwowiec Parthenolecanium corni — Larwy i samice wysysają sok z liści i pędów, ogładzając roślinę. Na słodkiej wydzielinie rozwijają się grzyby sadzakowe — owoce pokryte czarnym nalotem tracą wartość. Opanowane krzewy słabiej owocują, są bardziej wrażliwe na mróz, a przy licznym wystąpieniu zamierają.
Pryszczarek borówkowiec Dasineura oxycoccana — Larwy niszczą najmłodsze liście i wierzchołki wzrostu: liście są zwinięte, skręcone, zdeformowane, brązowieją i zasychają. Wzrost pędu zostaje zahamowany, wierzchołek zamiera, a z bocznych pąków wybijają liczne pędy, przez co krzew nadmiernie się rozkrzewia i słabiej owocuje.
Mszyce (brzoskwiniowa i trzmielinowo-burakowa) Myzus persicae, Aphis fabae — Żerują w koloniach na wierzchołkach pędów i liściach, wysysając soki i deformując zasiedlone części rośliny. Na wydzielanej rosie miodowej rozwijają się grzyby sadzakowe, przez co liście i owoce pokrywają się czarnym nalotem. Wzrost pędów zostaje zahamowany.
Zwójka różóweczka i zwójka plameczka Archips rosana, Rhopobota naevana — W maju i na początku czerwca gąsienice zwijają pojedyncze liście wzdłuż nerwu lub sprzędzają luźne rozety liściowe na wierzchołkach pędów. Mogą uszkadzać młode zawiązki owocowe. Efekt to osłabienie wzrostu oraz mniejszy i gorszy plon.
Piędzik przedzimek Operophtera brumata — Wczesną wiosną gąsienice niszczą słupki i pręciki w pąkach i kwiatach, mogą też uszkadzać zawiązki owoców. Osłabia to kondycję krzewu i obniża plon, ale metodyka ocenia szkodliwość jako lokalną i niezbyt dużą.
Przędziorek chmielowiec Tetranychus urticae — Na wierzchu liścia powstają drobne, potem zlewające się żółte plamy, brzegi silnie uszkodzonych liści zawijają się do góry, a liście brązowieją i zasychają. Na spodzie liścia w miejscach żerowania pojawia się delikatna pajęczyna. Szkodliwość lokalnie bardzo duża, zwłaszcza w uprawie pod osłonami.
Wciornastek różówek Thrips fuscipennis — Żeruje na najmłodszych liściach, pąkach kwiatowych i kwiatach, ogładzając roślinę. Wzrost pędów zostaje zahamowany, zawiązywanie owoców ograniczone, a owoce zdeformowane. Może przenosić wirusy.
Łanocha pobrzęcz Oxythyrea funesta — Chrząszcze żerują wewnątrz kwiatów, zjadając słupki i pręciki — kwiaty niszczone są w krótkim czasie, co bezpośrednio redukuje plon. Chrząszcz ma około 12 mm, jest czarny, błyszczący, z licznymi białymi kropkami na pokrywach.
Tutkarz cygarowiec Byctiscus betulae — W maju i czerwcu chrząszcze zeskrobują tkankę z wierzchu liścia, zostawiając brązowiejące wyżery wielkości około 1 cm2. Samice zwijają liście w kształt cygara i nadgryzają ich szypułki — liście brązowieją i zasychają. Jedna samica potrafi zniszczyć około 30 liści.
Muszka plamoskrzydła Drosophila suzukii — Samica ząbkowanym pokładełkiem przecina skórkę zdrowego, dojrzewającego owocu i składa w nim jajo. W miejscu nakłucia skórka się zapada, a żerujące larwy powodują, że owoc mięknie i gnije, z wyczuwalnym zapachem fermentującego soku. Obecność larw dyskwalifikuje plon.
Chrabąszcz majowy (pędraki) Melolontha melolontha — Larwy zwane pędrakami żerują na korzeniach: drobne zjadają, grubsze ogryzają. Silnie uszkodzone krzewy więdną, dają się łatwo wyrwać z gleby i mogą zamierać. Podobne pędraki, tyle że mniejsze, tworzy ogrodnica niszczylistka, której chrząszcze pod koniec maja i w pierwszej połowie czerwca szkieletują liście.
Opuchlak truskawkowiec i inne opuchlaki Otiorhynchus sulcatus — Wiosną larwy żerują na korzeniach: drobne zjadają, ze starszych ogryzają korę. Od początku czerwca do jesieni chrząszcze wyjadają na brzegach liści charakterystyczne półokrągłe zatoki, a lokalnie obrączkują pędy, ogryzając korę wokół ich dolnej części. Wzrost krzewów jest osłabiony, pędy potrafią zamierać.
Szpeciel pączkowy borówki Acalitus vaccini — Maleńki, niewidoczny gołym okiem roztocz (około 0,2 mm) wysysający soki z pąków kwiatowych, kwiatów i zawiązków. Kwiaty i zawiązki opadają, owoce rozwijają się częściowo, są źle wykształcone, a ich skórka staje się chropowata i ordzawiona. Prawdopodobnie przenosi wirusy. Przenosi się z sadzonkami.
Gryzonie i zwierzyna (nornik polny, myszy, zające, sarny, króliki) Microtus arvalis i inne — Gryzonie uszkadzają szyjkę korzeniową i korzenie, co osłabia, a nawet zabija krzew. Zające, sarny i dzikie króliki nadgryzają wierzchołki pędów — na nieogrodzonych nasadzeniach uszkodzenia obejmują od kilkunastu do kilkudziesięciu procent krzewów, najbardziej cierpią rośliny młode.

Zagrożenia opisane dla gatunku — odmiana dziedziczy je po nim.

Dane o tej roślinie pochodzą z: e-katalogroslin.pl. Pełny wykaz z licencjami: źródła danych.