Pelargonia
Pelargonium spp. roślina ozdobna
Co zrobić w październiku
- Wnieś na zimę pod dach Ta roślina zimuje pod dachem, w miejscu nie zimniejszym niż 4 °C — wnieś ją, zanim noc spadnie poniżej tej temperatury.
Pielęgnacja
- Zimowla Na zimę przenieś pod dach — zimuje w temperaturze nie niższej niż 4 °C
Zalecenia ogólne dla rodzaju — przy konkretnym gatunku i odmianie mogą się różnić.
Kalendarz zabiegów
| Luty |
|
|---|---|
| Marzec |
|
| Kwiecień |
|
| Maj |
|
| Czerwiec |
|
| Lipiec |
|
| Sierpień |
|
| Wrzesień |
|
| Październik |
|
| Listopad |
|
| Grudzień |
|
Zależne od pogody i obserwacji
- Kupując pelargonie, obejrzyj spody liści Rdza i bakterioza pelargonii trafiają na balkon głównie z zakażonymi sadzonkami, a mszyce, mączliki i wciornastki — razem z rośliną z kwiaciarni. Zdrowa roślina na starcie jest najlepszą ochroną.
- Roślinę z bakteriozą usuń razem z podłożem
Choroby
- Szara pleśń Botrytis cinerea — Zaczyna się od przekwitłych kwiatów i zamierających tkanek, a potem przechodzi na stykające się z nimi liście i pędy: jasne plamki na płatkach, brązowe, gnijące plamy na liściach i ogonkach, przy dużej wilgotności szary, pylący nalot.
- Rdza pelargonii Puccinia pelargonii-zonalis — Na wierzchu liści jasne, żółtawe plamki, pod spodem brązowe, pylące brodawki, często ułożone w koncentryczne kręgi i otoczone żółtą obwódką. Silnie porażone liście żółkną i opadają. Choruje przede wszystkim pelargonia rabatowa (pasiasta); bluszczolistna, wielkokwiatowa i pachnąca są na rdzę odporne.
- Bakterioza pelargonii Xanthomonas hortorum pv. pelargonii — Drobne, okrągłe, wodniste, brązowe plamki, najpierw na spodzie liści; żółte do brązowych kliny od brzegu liścia; liście więdną i zwisają jak parasol, choć ogonki są jędrne, a korzenie zdrowe. Na pelargonii bluszczolistnej objawy bywają niewyraźne — roślina wygląda na niedożywioną.
- Plamistość liści i kwiatów Alternaria alternata, Ascochyta sp., Cercospora sp. — Plamy na liściach i kwiatach.
- Zgorzel zgnilakowa i zgnilizna korzeni Pythium spp., Fusarium spp., Phytophthora cryptogea, Phytophthora cactorum — Gnicie korzeni i nasady pędu; roślina więdnie, choć podłoże jest mokre.
- Naroślowatość liści (obrzęk, oedema) zaburzenie fizjologiczne — Na spodzie liści drobne (1–2 mm), wodniste pęcherzyki, które brązowieją i korkowacieją; silnie dotknięte liście żółkną i opadają. Zaczyna się od najstarszych liści, głównie na pelargonii bluszczolistnej. Nie przenosi się z rośliny na roślinę.
Szkodniki
- Przędziorek chmielowiec Tetranychus urticae — Roztocz wysysa sok z liści; na ich wierzchu pojawiają się drobne, żółte, mozaikowe przebarwienia, a silnie uszkodzone liście żółkną i zasychają. Na pelargonii bluszczolistnej żerowanie zaczyna się od najmłodszych liści i bywa mylone z obrzękiem liści.
- Mszyca ziemniaczana Aulacorthum solani — Kolonie na wierzchołkach pędów, pąkach i spodzie młodych liści. Mszyce wysysają sok, hamują wzrost, a lepka rosa miodowa brudzi liście i porasta czarnymi grzybami sadzakowymi.
- Mączlik szklarniowy Trialeurodes vaporariorum — Drobne, białe, oprószone woskiem muszki na spodzie liści, zrywające się do lotu przy poruszeniu rośliny. Larwy wysysają sok, a rosa miodowa brudzi liście.
- Wciornastek zachodni Frankliniella occidentalis — Żeruje w kwiatach i na spodzie liści: na płatkach białe albo żółte, nieregularne plamy, na najmłodszych liściach jasne blizny i zniekształcenia.
- Piętnówka rdestówka Melanchra persicariae — Gąsienice wygryzają dziury w liściach.
- Wełnowce Pseudococcidae — Owady okryte białą, woskową wydzieliną, w kątach liści i na pędach; wysysają sok. Najczęściej na roślinach zimujących w mieszkaniu.
Dane o tej roślinie pochodzą z: Serwisy Cooperative Extension amerykańskich uczelni. Pełny wykaz z licencjami: źródła danych.