Surmia

Pielęgnacja

• Sadzenie Materiał gołokorzenny — sadź w mar, kwi, paź, lis · zalecenie ogólne dla grupy
• Siew Wysiew przed zimą, na mróz · na głębokość 4 mm
• Cięcie Przed ruszeniem wegetacji
• Nawożenie Nawóz organiczny / kompost (kwi) · zalecenie ogólne dla grupy

Zalecenia ogólne dla rodzaju — przy konkretnym gatunku i odmianie mogą się różnić.

Kalendarz zabiegów

Zależne od pogody i obserwacji

• Przy zakupie obejrzyj korzenie i wybierz miejsce bez historii więdnięcia Z rośliną w pojemniku najłatwiej wnieść do ogrodu choroby i szkodniki, a surmia należy do drzew podatnych na werticiliozę, której grzyb żyje w glebie latami.
• Latem oglądaj liście z obu stron — mączniak prawdziwy
• Po ciepłym deszczu sprawdź, czy na liściach nie ma brązowych plam
• Liście na jednej gałęzi nagle więdną — sprawdź drewno Werticilioza zatyka naczynia drewna; porażona gałąź więdnie mimo wilgotnej ziemi. Leczenia nie ma, ale drzewo z pojedynczą chorą gałęzią bywa w stanie wyzdrowieć.
• Jesienią zgrab opadłe liście i wynieś je z ogrodu Na opadłych liściach zimuje wiele grzybów, w tym sprawcy plamistości i mączniaków; wiosną to one zaczynają nowy sezon choroby.

Choroby

• Mączniak prawdziwy surmii Erysiphe elevata, E. communis, Oidium bignoniae — Biały, mączysty nalot na młodych liściach i pędach — najpierw pojedyncze plamy, po kilku dniach cała powierzchnia najmłodszych liści; później na nalocie drobne, jasnobrązowe, a potem czarne kuleczki. Mączniaki z rodzaju Phyllactinia (RPD 617 wymienia surmię wśród ich żywicieli) dają objawy dopiero latem: żółtozielone plamy na wierzchu liścia i delikatny biały nalot od spodu. Silnie porażone liście zamierają.
• Plamistość liści surmii Phyllosticta catalpae — Pojedyncze lub liczne jasnobrązowe plamy, szybko rosnące, czasem z ciemniejszą obwódką szerokości 1–2 mm; martwa tkanka w plamie wykrusza się. U sprawców z rodzaju Phyllosticta na plamach tworzą się drobne ciemne owocniki (piknidia). Przy silnym porażeniu liście żółkną, brązowieją i masowo opadają.
• Werticilioza (więdnięcie naczyniowe) Verticillium dahliae, V. albo-atrum — Liście na jednej lub kilku gałązkach nagle więdną, czasem wcześniej żółkną; objaw obejmuje potem całą gałąź albo koronę. Na skośnym przekroju pędu widać przebarwione, zwykle brązowe drewno. U drzew i krzewów objawy na liściach pojawiają się w obserwacjach z USA najczęściej od początku lipca. Zamieranie postępuje latami, a drzewo z pojedynczą chorą gałęzią bywa w stanie wyzdrowieć; nawrotów nie da się przewidzieć. Grzyb żyje w glebie wiele lat i wnika przez korzenie.