Wierzba nagrobna

Salix × sepulcralis drzewo liściaste

Inne nazwy: Wierzba płacząca, Wierzba żałobna

Co zrobić we wrześniu

Podlewaj pod drzewko, nigdy po liściach Program ochrony powtarza to zalecenie przy trzech chorobach naraz — parchu, plamistości liści i pędów oraz mączniaku prawdziwym: „w czasie podlewania strumień wody kierować bezpośrednio do podłoża”. Powód jest prosty: zarodniki plamistości roznoszą się z kroplami rozpryskującej się wody, a rośliny zwilżone i pozostawione mokre na noc łatwiej ulegają zakażeniu. Metodyka dodaje drugą pułapkę — zwilżanie roślin w ciągu dnia przy intensywnym słońcu poparza liście i młode pędy, szczególnie u odmian o barwnych liściach.
Przez cały sezon oglądaj liście na mozaikowate plamki
Szukaj kolonii mszyc — na liściach, wierzchołkach pędów i na pniu
Raz w tygodniu przejrzyj liście na ślady żerowania chrząszczy
Od pierwszych dni maja co tydzień oglądaj pień — krytoryjek
Co dwa tygodnie przejrzyj liście na plamy, rdzawe skupienia i biały nalot

Pielęgnacja

Sadzenie Materiał gołokorzenny — sadź w mar, kwi, paź, lis · zalecenie ogólne dla grupy
Cięcie Wczesną wiosną
Nawożenie Nie wymaga nawożenia
Zimowla Mrozoodporna — okrycia nie wymaga
Podlewanie Obficie — nie lubi przesuszenia

Zalecenia dla gatunku — przy konkretnej odmianie mogą się różnić.

Wymagania

Stanowisko	słońce
Wysokość	12 m–20 m
Szerokość	10 m–15 m
Kwitnienie	mar–kwi
Kolor kwiatów	żółty
Gleba	żyzna, gliniasta, próchniczna
Wilgotność	wilgotna
Odczyn	lekko kwaśna, obojętna, zasadowa
Mrozoodporność	mrozoodporna pod okryciem · strefa 6+
Pokrój	drzewo
Zastosowanie	przy wodzie, solitera

Kalendarz zabiegów

Zabiegi opisane dla rodzaju — wybrane te, które dotyczą także tego gatunku i odmiany.

Styczeń	Zadbaj o sprzymierzeńców — sikory, biedronki i dzikie zapylacze Metodyka poświęca temu osobny rozdział i stawia tezę, która pasuje do wierzby jak ulał: stwierdzenie szkodnika na roślinie w wielu przypadkach nie oznacza konieczności podjęcia walki, bo na działkach mamy wielu sprzymierzeńców. Wierzba jest przy tym jednym z pierwszych wiosennych pożytków dla pszczół — kwitnie, gdy niewiele innego kwitnie.
Luty	Zadbaj o sprzymierzeńców — sikory, biedronki i dzikie zapylacze Metodyka poświęca temu osobny rozdział i stawia tezę, która pasuje do wierzby jak ulał: stwierdzenie szkodnika na roślinie w wielu przypadkach nie oznacza konieczności podjęcia walki, bo na działkach mamy wielu sprzymierzeńców. Wierzba jest przy tym jednym z pierwszych wiosennych pożytków dla pszczół — kwitnie, gdy niewiele innego kwitnie.
Marzec	Posadź wierzbę pienną w słońcu, z dala od lasu i po właściwym przedplonie Program ochrony wymienia zacienienie wprost jako czynnik sprzyjający mączniakowi prawdziwemu („nie sadzić roślin w miejscach zacienionych”), a metodyka dla ogrodów przydomowych dokłada trzy zasady, które ograniczają presję szkodników bez żadnej chemii: nie sadzić roślin ozdobnych od strony lasu i zadrzewień miejskich, nie sadzić drzew i krzewów po trawniku ani po wieloletnich bobowatych, a przed sadzeniem sprawdzić glebę na obecność pędraków, drutowców, rolnic i larw opuchlaków. Wybór miejsca to jedyna decyzja, której później nie da się cofnąć. Nowo posadzone drzewko podlewaj regularnie przez pierwszy sezon Metodyka wskazuje, że przy niedoborze wody wiosną i latem brązowieją i zasychają brzegi liści — u świeżo posadzonej rośliny, która nie odbudowała jeszcze systemu korzeniowego, dzieje się to najszybciej. Wierzba jest gatunkiem wodolubnym, a drzewko na pniu ma dużą koronę przy małej bryle korzeniowej. Wczesną wiosną sprawdź szczeliny kory i łuski pąków na jaja przędziorka
Kwiecień	Posadź wierzbę pienną w słońcu, z dala od lasu i po właściwym przedplonie Program ochrony wymienia zacienienie wprost jako czynnik sprzyjający mączniakowi prawdziwemu („nie sadzić roślin w miejscach zacienionych”), a metodyka dla ogrodów przydomowych dokłada trzy zasady, które ograniczają presję szkodników bez żadnej chemii: nie sadzić roślin ozdobnych od strony lasu i zadrzewień miejskich, nie sadzić drzew i krzewów po trawniku ani po wieloletnich bobowatych, a przed sadzeniem sprawdzić glebę na obecność pędraków, drutowców, rolnic i larw opuchlaków. Wybór miejsca to jedyna decyzja, której później nie da się cofnąć. Nowo posadzone drzewko podlewaj regularnie przez pierwszy sezon Metodyka wskazuje, że przy niedoborze wody wiosną i latem brązowieją i zasychają brzegi liści — u świeżo posadzonej rośliny, która nie odbudowała jeszcze systemu korzeniowego, dzieje się to najszybciej. Wierzba jest gatunkiem wodolubnym, a drzewko na pniu ma dużą koronę przy małej bryle korzeniowej. Podlewaj pod drzewko, nigdy po liściach Program ochrony powtarza to zalecenie przy trzech chorobach naraz — parchu, plamistości liści i pędów oraz mączniaku prawdziwym: „w czasie podlewania strumień wody kierować bezpośrednio do podłoża”. Powód jest prosty: zarodniki plamistości roznoszą się z kroplami rozpryskującej się wody, a rośliny zwilżone i pozostawione mokre na noc łatwiej ulegają zakażeniu. Metodyka dodaje drugą pułapkę — zwilżanie roślin w ciągu dnia przy intensywnym słońcu poparza liście i młode pędy, szczególnie u odmian o barwnych liściach. Wyściółkuj miejsce pod koroną Metodyka zaleca ściółkowanie jako sposób na ograniczenie rozwoju chwastów bez sięgania po herbicydy — a te w nasadzeniach roślin ozdobnych są wprost odradzane z uwagi na brak selektywności dostępnych preparatów. Mniej chwastów pod drzewkiem to też mniejsza wilgotność wokół rośliny (czyli słabsze plamistości) i mniej kryjówek dla szkodników glebowych. Nawoź oszczędnie — przenawożenie azotem karmi mączniaka Program ochrony wymienia „nie dopuszczać do przenawożenia roślin azotem” jako jedną z czterech niechemicznych metod ograniczania mączniaka prawdziwego. Nadmiar azotu daje bujne, miękkie, wodniste przyrosty, które są łatwym łupem dla grzyba, a u wierzby — rośliny i tak bardzo szybko rosnącej — jest wyjątkowo łatwy do przedawkowania. Wczesną wiosną sprawdź szczeliny kory i łuski pąków na jaja przędziorka Przez cały sezon oglądaj liście na mozaikowate plamki Szukaj kolonii mszyc — na liściach, wierzchołkach pędów i na pniu Raz w tygodniu przejrzyj liście na ślady żerowania chrząszczy Co dwa tygodnie przejrzyj liście na plamy, rdzawe skupienia i biały nalot
Maj	Posadź wierzbę pienną w słońcu, z dala od lasu i po właściwym przedplonie Program ochrony wymienia zacienienie wprost jako czynnik sprzyjający mączniakowi prawdziwemu („nie sadzić roślin w miejscach zacienionych”), a metodyka dla ogrodów przydomowych dokłada trzy zasady, które ograniczają presję szkodników bez żadnej chemii: nie sadzić roślin ozdobnych od strony lasu i zadrzewień miejskich, nie sadzić drzew i krzewów po trawniku ani po wieloletnich bobowatych, a przed sadzeniem sprawdzić glebę na obecność pędraków, drutowców, rolnic i larw opuchlaków. Wybór miejsca to jedyna decyzja, której później nie da się cofnąć. Nowo posadzone drzewko podlewaj regularnie przez pierwszy sezon Metodyka wskazuje, że przy niedoborze wody wiosną i latem brązowieją i zasychają brzegi liści — u świeżo posadzonej rośliny, która nie odbudowała jeszcze systemu korzeniowego, dzieje się to najszybciej. Wierzba jest gatunkiem wodolubnym, a drzewko na pniu ma dużą koronę przy małej bryle korzeniowej. Podlewaj pod drzewko, nigdy po liściach Program ochrony powtarza to zalecenie przy trzech chorobach naraz — parchu, plamistości liści i pędów oraz mączniaku prawdziwym: „w czasie podlewania strumień wody kierować bezpośrednio do podłoża”. Powód jest prosty: zarodniki plamistości roznoszą się z kroplami rozpryskującej się wody, a rośliny zwilżone i pozostawione mokre na noc łatwiej ulegają zakażeniu. Metodyka dodaje drugą pułapkę — zwilżanie roślin w ciągu dnia przy intensywnym słońcu poparza liście i młode pędy, szczególnie u odmian o barwnych liściach. Wyściółkuj miejsce pod koroną Metodyka zaleca ściółkowanie jako sposób na ograniczenie rozwoju chwastów bez sięgania po herbicydy — a te w nasadzeniach roślin ozdobnych są wprost odradzane z uwagi na brak selektywności dostępnych preparatów. Mniej chwastów pod drzewkiem to też mniejsza wilgotność wokół rośliny (czyli słabsze plamistości) i mniej kryjówek dla szkodników glebowych. Odchwaszczaj ręcznie — herbicydy pod ozdobnymi odpadają Metodyka stawia sprawę jasno: chwasty w ogrodzie usuwa się regularnie ręcznie i ogranicza ściółkowaniem, a stosowanie herbicydów w nasadzeniach roślin ozdobnych jest niewskazane, bo dostępne preparaty nie są selektywne i uszkodzą to, co chcesz chronić. Silne zachwaszczenie, zwłaszcza perzem, sprzyja też szkodnikom glebowym. Nawoź oszczędnie — przenawożenie azotem karmi mączniaka Program ochrony wymienia „nie dopuszczać do przenawożenia roślin azotem” jako jedną z czterech niechemicznych metod ograniczania mączniaka prawdziwego. Nadmiar azotu daje bujne, miękkie, wodniste przyrosty, które są łatwym łupem dla grzyba, a u wierzby — rośliny i tak bardzo szybko rosnącej — jest wyjątkowo łatwy do przedawkowania. Przez cały sezon oglądaj liście na mozaikowate plamki Szukaj kolonii mszyc — na liściach, wierzchołkach pędów i na pniu Raz w tygodniu przejrzyj liście na ślady żerowania chrząszczy Od pierwszych dni maja co tydzień oglądaj pień — krytoryjek Gromady larw na liściach — brzęczak wierzbowy Zwinięte liście na czubkach pędów — niekreślanka wierzbówka Co dwa tygodnie przejrzyj liście na plamy, rdzawe skupienia i biały nalot Ciepło (18–21°C) i częsty deszcz — warunki dla rdzy wierzby Ciepły deszcz w okolicach 20–24°C — czas plamistości liści
Czerwiec	Podlewaj pod drzewko, nigdy po liściach Program ochrony powtarza to zalecenie przy trzech chorobach naraz — parchu, plamistości liści i pędów oraz mączniaku prawdziwym: „w czasie podlewania strumień wody kierować bezpośrednio do podłoża”. Powód jest prosty: zarodniki plamistości roznoszą się z kroplami rozpryskującej się wody, a rośliny zwilżone i pozostawione mokre na noc łatwiej ulegają zakażeniu. Metodyka dodaje drugą pułapkę — zwilżanie roślin w ciągu dnia przy intensywnym słońcu poparza liście i młode pędy, szczególnie u odmian o barwnych liściach. Odchwaszczaj ręcznie — herbicydy pod ozdobnymi odpadają Metodyka stawia sprawę jasno: chwasty w ogrodzie usuwa się regularnie ręcznie i ogranicza ściółkowaniem, a stosowanie herbicydów w nasadzeniach roślin ozdobnych jest niewskazane, bo dostępne preparaty nie są selektywne i uszkodzą to, co chcesz chronić. Silne zachwaszczenie, zwłaszcza perzem, sprzyja też szkodnikom glebowym. Przez cały sezon oglądaj liście na mozaikowate plamki Szukaj kolonii mszyc — na liściach, wierzchołkach pędów i na pniu Raz w tygodniu przejrzyj liście na ślady żerowania chrząszczy Od pierwszych dni maja co tydzień oglądaj pień — krytoryjek Gromady larw na liściach — brzęczak wierzbowy Zwinięte liście na czubkach pędów — niekreślanka wierzbówka Co dwa tygodnie przejrzyj liście na plamy, rdzawe skupienia i biały nalot Ciepło (18–21°C) i częsty deszcz — warunki dla rdzy wierzby Ciepły deszcz w okolicach 20–24°C — czas plamistości liści
Lipiec	Podlewaj pod drzewko, nigdy po liściach Program ochrony powtarza to zalecenie przy trzech chorobach naraz — parchu, plamistości liści i pędów oraz mączniaku prawdziwym: „w czasie podlewania strumień wody kierować bezpośrednio do podłoża”. Powód jest prosty: zarodniki plamistości roznoszą się z kroplami rozpryskującej się wody, a rośliny zwilżone i pozostawione mokre na noc łatwiej ulegają zakażeniu. Metodyka dodaje drugą pułapkę — zwilżanie roślin w ciągu dnia przy intensywnym słońcu poparza liście i młode pędy, szczególnie u odmian o barwnych liściach. Odchwaszczaj ręcznie — herbicydy pod ozdobnymi odpadają Metodyka stawia sprawę jasno: chwasty w ogrodzie usuwa się regularnie ręcznie i ogranicza ściółkowaniem, a stosowanie herbicydów w nasadzeniach roślin ozdobnych jest niewskazane, bo dostępne preparaty nie są selektywne i uszkodzą to, co chcesz chronić. Silne zachwaszczenie, zwłaszcza perzem, sprzyja też szkodnikom glebowym. Przez cały sezon oglądaj liście na mozaikowate plamki Szukaj kolonii mszyc — na liściach, wierzchołkach pędów i na pniu Raz w tygodniu przejrzyj liście na ślady żerowania chrząszczy Od pierwszych dni maja co tydzień oglądaj pień — krytoryjek Gromady larw na liściach — brzęczak wierzbowy Zwinięte liście na czubkach pędów — niekreślanka wierzbówka Co dwa tygodnie przejrzyj liście na plamy, rdzawe skupienia i biały nalot Ciepło (18–21°C) i częsty deszcz — warunki dla rdzy wierzby Ciepły deszcz w okolicach 20–24°C — czas plamistości liści
Sierpień	Podlewaj pod drzewko, nigdy po liściach Program ochrony powtarza to zalecenie przy trzech chorobach naraz — parchu, plamistości liści i pędów oraz mączniaku prawdziwym: „w czasie podlewania strumień wody kierować bezpośrednio do podłoża”. Powód jest prosty: zarodniki plamistości roznoszą się z kroplami rozpryskującej się wody, a rośliny zwilżone i pozostawione mokre na noc łatwiej ulegają zakażeniu. Metodyka dodaje drugą pułapkę — zwilżanie roślin w ciągu dnia przy intensywnym słońcu poparza liście i młode pędy, szczególnie u odmian o barwnych liściach. Przez cały sezon oglądaj liście na mozaikowate plamki Szukaj kolonii mszyc — na liściach, wierzchołkach pędów i na pniu Raz w tygodniu przejrzyj liście na ślady żerowania chrząszczy Od pierwszych dni maja co tydzień oglądaj pień — krytoryjek Co dwa tygodnie przejrzyj liście na plamy, rdzawe skupienia i biały nalot
Wrzesień	Podlewaj pod drzewko, nigdy po liściach Program ochrony powtarza to zalecenie przy trzech chorobach naraz — parchu, plamistości liści i pędów oraz mączniaku prawdziwym: „w czasie podlewania strumień wody kierować bezpośrednio do podłoża”. Powód jest prosty: zarodniki plamistości roznoszą się z kroplami rozpryskującej się wody, a rośliny zwilżone i pozostawione mokre na noc łatwiej ulegają zakażeniu. Metodyka dodaje drugą pułapkę — zwilżanie roślin w ciągu dnia przy intensywnym słońcu poparza liście i młode pędy, szczególnie u odmian o barwnych liściach. Przez cały sezon oglądaj liście na mozaikowate plamki Szukaj kolonii mszyc — na liściach, wierzchołkach pędów i na pniu Raz w tygodniu przejrzyj liście na ślady żerowania chrząszczy Od pierwszych dni maja co tydzień oglądaj pień — krytoryjek Co dwa tygodnie przejrzyj liście na plamy, rdzawe skupienia i biały nalot
Październik	Jesienią zgrab i zniszcz opadłe liście — tam zimują patogeny To najskuteczniejszy zabieg profilaktyczny w całym rekordzie i jedyny, który program ochrony podaje przy trzech chorobach naraz. Przy parchu wierzby i plamistości liści: „jesienią niszczyć opadłe liście, na których patogeny mogą zimować”. Przy rdzy: usuwać i niszczyć liście i resztki roślinne, na których może zimować grzyb. Metodyka dopowiada to samo o plamistościach i rdzach oraz zaleca przekopanie gleby przed zimą i pozostawienie jej bez zagrabiania. Co dwa tygodnie przejrzyj liście na plamy, rdzawe skupienia i biały nalot
Listopad	Jesienią zgrab i zniszcz opadłe liście — tam zimują patogeny To najskuteczniejszy zabieg profilaktyczny w całym rekordzie i jedyny, który program ochrony podaje przy trzech chorobach naraz. Przy parchu wierzby i plamistości liści: „jesienią niszczyć opadłe liście, na których patogeny mogą zimować”. Przy rdzy: usuwać i niszczyć liście i resztki roślinne, na których może zimować grzyb. Metodyka dopowiada to samo o plamistościach i rdzach oraz zaleca przekopanie gleby przed zimą i pozostawienie jej bez zagrabiania. Co dwa tygodnie przejrzyj liście na plamy, rdzawe skupienia i biały nalot
Grudzień	Zadbaj o sprzymierzeńców — sikory, biedronki i dzikie zapylacze Metodyka poświęca temu osobny rozdział i stawia tezę, która pasuje do wierzby jak ulał: stwierdzenie szkodnika na roślinie w wielu przypadkach nie oznacza konieczności podjęcia walki, bo na działkach mamy wielu sprzymierzeńców. Wierzba jest przy tym jednym z pierwszych wiosennych pożytków dla pszczół — kwitnie, gdy niewiele innego kwitnie.

Zależne od pogody i obserwacji

Wycinaj zamierające pędy poniżej miejsca nekrozy Program ochrony podaje to jako podstawową metodę niechemiczną przy zamieraniu wstecznym pędów i antraknozie: systematycznie wycinać chore pędy poniżej miejsca nekrozy oraz usuwać i niszczyć resztki roślin. Wycięcie pędu w miejscu nekrozy zostawia w koronie żywą grzybnię i zabieg nic nie daje.
W suszy podlej wierzbę obficie — to gatunek wodolubny Metodyka wskazuje, że wiosną i latem przy niedoborze wody brązowieją i zasychają brzegi liści. U wierzby, gatunku naturalnie związanego z siedliskami wilgotnymi, susza odbija się na wyglądzie szybciej niż u większości krzewów ozdobnych, a u odmian barwolistnych najpierw traci się to, dla czego się je sadzi — świeże, jasne przyrosty.
Przędziorek: zacznij od preparatu o działaniu mechanicznym
Mszyce: zabieg po wykryciu pierwszych kolonii, środkiem łagodnym
Silne żerowanie chrząszczy — zabieg preparatem z azadyrachtyną
Drzewko zasiedlone przez larwy krytoryjka trzeba usunąć Program nie zostawia tu pola do interpretacji: nie ma zarejestrowanych preparatów, a drzewka zasiedlone przez larwy należy usuwać, żeby zapobiec rozprzestrzenianiu się szkodnika. Larwy żerują wewnątrz pnia, więc żaden oprysk do nich nie dotrze, a osłabiony pień i tak złamie się pod ciężarem korony.
Liczne gąsienice: preparat bakteryjny, koniecznie na młode stadia
Czerwone narośla na liściach — zwykle nic nie trzeba robić
Biały nalot na młodych liściach — mączniak prawdziwy

Choroby

Parch wierzby Venturia saliciperda — Źródła nie opisują objawów parcha na wierzbie — program ochrony wymienia chorobę jako pierwszą, ale podaje wyłącznie nazwę, sprawcę i tabelę środków, a metodyka dla ogrodów przydomowych zna parcha jabłoni i gruszy, nie wierzby. Z zalecenia „jesienią niszczyć opadłe liście, na których patogeny mogą zimować” wynika typowy dla rodzaju Venturia cykl: zimowanie na opadłych liściach i wiosenna infekcja pierwotna nowo rozwijających się liści, a w sezonie rozprzestrzenianie zarodnikami konidialnymi z kroplami wody podczas opadów i podlewania. Objawy na liściach i młodych pędach mają postać ciemniejących plam i zamierania porażonych fragmentów. Program traktuje parcha wierzby łącznie z plamistością liści i pędów — obie choroby mają w tabeli jeden wspólny zestaw zaleceń.
Plamistość liści i pędów wierzby Drepanopeziza sphaeroides — Na liściach pojedyncze lub liczne jasnobrązowe plamy, szybko się powiększające, czasem z ciemniejszą obwódką szerokości 1–2 mm; w miarę wzrostu blaszki martwa tkanka w obrębie plam wykrusza się. Przy dużym nasileniu liście żółkną, brązowieją i masowo opadają, a na powierzchni obumarłych tkanek pojawiają się zarodniki grzyba. Opis pochodzi z ogólnego rozdziału metodyki o plamistościach liści — żadne ze źródeł nie opisuje objawów Drepanopeziza sphaeroides na wierzbie osobno. Zmiany obejmują także pędy, co odróżnia tę chorobę od zwykłych plamistości liściowych.
Rdza wierzby Melampsora epitea — Na górnej stronie liści liczne, okrągłe, żółte lub pomarańczowe plamy, a od spodu, w miejscu plam, pomarańczowe lub ciemnobrązowe wypukłe skupienia zarodników. Silnie porażone liście zasychają i przedwcześnie opadają. Opis z ogólnego rozdziału metodyki o rdzach roślin ozdobnych; szczegółów cyklu Melampsora epitea na wierzbie żadne z użytych źródeł nie podaje.
Mączniak prawdziwy wierzby Uncinula adunca — Biały, mączysty nalot grzybni i zarodnikowania na powierzchni młodych liści i pędów. Początkowo pojedyncze plamy nalotu na blaszce liściowej, które w ciągu kilku dni pokrywają całą powierzchnię najmłodszych liści i pędów. Na grzybni tworzą się bardzo liczne, okrągłe, drobne, jasnobrązowe, a następnie czarne otocznie. Wzrost porażonych roślin jest zahamowany, a silnie porażone liście i pędy zamierają. Opis z ogólnego rozdziału metodyki o mączniakach prawdziwych.
Zamieranie wsteczne pędów Cryptodiaporthe salicella — Program ochrony podaje wyłącznie nazwę choroby, sprawcę i zalecenie „systematycznie wycinać chore pędy poniżej miejsca nekrozy” — z czego wynika obraz typowy dla zamierania wstecznego: pęd zamiera od wierzchołka w dół, na korze powstaje nekroza, a tkanka powyżej obumarłego odcinka zasycha. Objawów na wierzbie nie opisuje żadne z użytych źródeł. U formy szczepionej na pniu choroba jest groźna dlatego, że zamierające pędy tworzą trwałe dziury w koronie, których roślina już nie zabuduje symetrycznie.
Antraknoza wierzby Glomerella cingulata — Program ochrony traktuje antraknozę łącznie z zamieraniem wstecznym pędów — jeden wiersz tabeli, te same metody niechemiczne, ten sam zestaw środków — i nie podaje ani objawów, ani warunków rozwoju. Ogólnie u antraknoz na obumarłych tkankach tworzą się acerwulusy, czyli czarne skupienia zarodnikowania, a zarodniki roznoszą się z kroplami wody; tego szczegółu nie da się jednak potwierdzić dla Glomerella cingulata na wierzbie z użytych źródeł.

Zagrożenia opisane dla rodzaju — przy konkretnym gatunku i odmianie nasilenie bywa inne.

Szkodniki

Przędziorek wierzbowiec Schizotetranychus schizopus — Na liściach pojawiają się mozaikowate drobne plamy (metodyka IO: „mozaikowate przebarwianie liści”), przy silnym zasiedleniu blaszki matowieją i zasychają. Roztocze żerują głównie na spodniej stronie liści. Jaja zimowe składane są w szczelinach kory i pod łuskami pąków. Program ochrony nie podaje biologii ani liczby pokoleń.
Mszyce wierzbowe (pospolita, wierzbowo-korowa, pniowa, wierzbowo-marchwiowa) Aphis farinosa, Tuberolachnus salignus, Pterocomma salicis, Cavariella aegopodii — Kolonie na liściach i wierzchołkach pędów (mszyca wierzbowa pospolita, wierzbowo-marchwiowa) albo na zdrewniałych pędach i pniu (mszyca wierzbowo-korowa i wierzbowa pniowa). Metodyka IO opisuje uszkodzenia jako skręcanie liści i zanieczyszczenie rosą miodową. Osobniki mszycy wierzbowo-korowej pokryte są dodatkowo woskowym pudrem, przez co kolonia na korze wygląda jak szary nalot.
Łozówka złotawka Crepidodera aurata — Chrząszcz z rodziny stonkowatych. Metodyka IO opisuje uszkodzenia jako zeskrobywanie miękiszu i wygryzanie nieregularnych dziur w liściach; żerują zarówno chrząszcze, jak i larwy. Uszkodzenia są czysto estetyczne, ale przy licznym pojawie potrafią zniekształcić wygląd całej korony małego drzewka.
Rynnica topolowa, rynnica wierzbowa i jątrewki Chrysomela populi, Chrysomela saliceti, Phratora spp. — Chrząszcze z rodziny stonkowatych, wymienione w programie ochrony wierzby w jednym wierszu z łozówką złotawką i z tym samym zaleceniem lustracji. Program nie opisuje ich uszkodzeń osobno; żerują chrząszcze i larwy na liściach, larwy rynnic gromadnie. Metodyka IO tych gatunków dla wierzby nie wymienia.
Krytoryjek olszowiec Cryptorhynchus lapathi — Ryjkowiec, którego larwy drążą korytarze w pniu (metodyka IO). Objaw rozpoznawczy podany w programie: zwisające woreczki utworzone z trocin i odchodów larw, które przygotowują się do przepoczwarczenia. Dla wierzby szczepionej na pniu jest to szkodnik najgroźniejszy z możliwych — uszkodzenie dotyczy jedynego pnia niosącego całą koronę. Program nie ma żadnego zarejestrowanego środka do jego zwalczania i każe usuwać zasiedlone drzewka.
Brzęczak wierzbowy Pteronidea salicis — Błonkówka z pilarzowatych. Larwy żerują gromadnie na liściach, zjadając blaszki aż do nerwów. Program podaje wyłącznie ten jeden fakt biologiczny; nie opisuje ani lotu dorosłych, ani liczby pokoleń.
Niekreślanka wierzbówka Earias chlorana — Motyl, którego gąsienice żerują w zwiniętych liściach i w szczytowych częściach pędów wierzb — czyli niszczą wierzchołki tegorocznych przyrostów, z których buduje się kształt korony. Obecność gąsienic w tych miejscach jest według programu sygnałem do wykonania zabiegu.
Naroślarz jabłuszkowiec Pontania proxima — Błonkówka wywołująca narośla na liściach wierzby (metodyka IO, tabela szkodników drzew liściastych). To wszystko, co podaje o nim jedyne źródło, które go wymienia; program ochrony wierzby w ogóle go nie uwzględnia. Uszkodzenie jest wyłącznie estetyczne.

Zagrożenia opisane dla rodzaju — przy konkretnym gatunku i odmianie nasilenie bywa inne.

Odmiany

Odmiany dziedziczą zalecenia po gatunku; różnią się pokrojem, barwą i wysokością.

Wierzba nagrobna 'Chrysocoma' Salix × sepulcralis 'Chrysocoma'

Dane o tej roślinie pochodzą z: Mrozoodporność wyprowadzona z zasięgu naturalnego (GBIF × CHELSA), PLANTS Database, Plant Finder, RHS — profile roślin, TRY — Categorical Traits Dataset, Wikipedia (polska), e-katalogroslin.pl. Pełny wykaz z licencjami: źródła danych.