Rabarbar Rheum rhabarbarum
Szkody. Gąsienice żerują wewnątrz łodyg i ogonków, powodując ich więdnięcie i zasychanie. Zaschnięte, zanieczyszczone kałem i wydrążone ogonki rabarbaru nie mają żadnej wartości użytkowej.
Jak wypatrywać
- wyszukiwanie więdnących i zasychających liści; przecięcie podejrzanego ogonka wzdłuż — od końca kwietnia do przełomu czerwca i lipca
W kalendarzu rośliny
- Więdnące, puste ogonki — szukaj gąsienicy w środku
- Zimą sprzątnij kryjówki, w których przeczekują szkodniki · sty, lut, mar, lis, gru — Metodyka przy kolejnych szkodnikach rabarbaru podaje wprost, gdzie przetrwają zimę: pchełka burakowa jako chrząszcz w zaroślach, zaschniętych trawach i pod opadniętymi liśćmi; zmienik lucernowiec w wierzchniej warstwie gleby, na miedzach, pod opadłymi liśćmi i w resztkach roślinnych; wieczernica szczawiówka jako poczwarka w kokonie z resztek roślinnych; paciepnica ziemniaczana jako jaja złożone na dolnych częściach roślin i chwastów, bardzo często traw; mszyca burakowa jako jaja na kalinie, trzmielinie i jaśminowcu. Zimą grządka jest pusta i te kryjówki widać jak na dłoni — a że w rabarbarze nie ma zarejestrowanych środków przeciw żadnemu z tych szkodników, uprzątnięcie ich zimowisk jest realną ochroną, nie kosmetyką.