Mieczyk (gladiola) Gladiolus × hybridus
Szkody. Larwy i osobniki dorosłe żerują na liściach i w kwiatostanach w okresie wegetacji ORAZ na bulwocebulach podczas przechowywania. Na liściach srebrzystobiałe plamki, z czasem brązowiejące, z drobnymi czarnymi grudkami odchodów. Silnie uszkodzone pąki zasychają lub dają zdeformowane kwiaty z nieregularnymi białymi plamkami na płatkach. Na bulwach, w części wierzchołkowej pod łuskami okrywającymi, chropowate i lepkie powierzchnie o ciemniejszym zabarwieniu. Silnie uszkodzone bulwy po posadzeniu nie wypuszczają liści albo dają wątłe rośliny, które nie kwitną.
Jak wypatrywać
- przegląd bulw — sprawdzenie, czy pomiędzy łuskami nie ma larw i osobników dorosłych — przed sadzeniem bulw
- żółte tablice lepowe rozwieszone nad roślinami — okres wegetacji, uprawa pod osłonami
- sprawdzenie płatków kwiatowych; po stwierdzeniu objawów potrząsanie kwiatami nad białą kartką papieru — w czasie kwitnienia
- kontrola temperatury przechowywania — zwalczanie metodą termiczną, nie chemiczną — okres przechowywania bulw
W kalendarzu rośliny
- Zajrzyj pod łuski przed sadzeniem — wciornastek i rozkruszki · kwi
- Srebrzyste plamki na liściach — wciornastek mieczykowiec · maj–paź
- Wychłódź bulwocebule, żeby wybić wciornastki · sty, lut, mar, kwi, paź, lis, gru — To najciekawsza sztuczka w całym poradniku: wciornastka mieczykowca zwalcza się nie opryskiem, tylko TEMPERATURĄ przechowywania. Szkodnik zimuje na bulwocebulach jako larwa i owad dorosły, ale gdy temperatura wzrośnie powyżej 10°C, budzi się, żeruje i ROZMNAŻA — w ciepłej piwnicy przez zimę wyhodujesz sobie plagę na przyszły sezon.