Ziemniak Solanum tuberosum
Objawy. Na roślinach objawy rzadkie i niespecyficzne (zwijanie liści, chlorozy, nekrozy). Na bulwach zwykle dopiero w przechowywaniu: pierścień wiązek przewodzących żółknie, potem brązowieje, a po ściśnięciu przekrojonej bulwy wydostaje się kremowy, bezwonny, serowaty śluz. W zaawansowanym stadium plamy wokół oczek i gwiaździste pęknięcia skórki.
Profilaktyka
- Organizm kwarantannowy; bakterie namnażają się powoli, więc objawy ujawniają się często dopiero w czasie przechowywania (IP)
- Źródła: porażone sadzeniaki, resztki, samosiewy, narzędzia, opakowania i wszystko, co miało kontakt z chorymi bulwami
- Zdrowe, kwalifikowane sadzeniaki, bez krojenia bulw; usuwanie samosiewów i innych psiankowatych
- Unikanie ran przy zbiorze; dezynfekcja narzędzi, skrzynek i miejsca przechowywania
- Optymalna temperatura infekcji 21–24°C; niska wilgotność powietrza i gleby sprzyja objawom w polu (IP)
Bakteria wnika przez rany — liczy się cięcie w suchy dzień i czyste narzędzia.