Lilia Lilium spp.
Objawy. Liście porażonych roślin więdną i zamierają, a na przekroju podłużnym i poprzecznym pędu widać zbrązowienie wiązek przewodzących. Patogen przerasta z wiązek na powierzchnię pędów i tworzy tam liczne skupienia zarodników, roznoszone przez wiatr, owady i zakażoną glebę. Na cebulach pojawiają się nekrotyczne plamy, a w czasie przechowywania w miejscu plam może wystąpić białawy, potem różowawy nalot grzybni i zarodników.
Profilaktyka
- Zapewniać dobry drenaż podłoża o przepuszczalnej strukturze
- Usuwać z uprawy porażone rośliny i palić
- Zaprawianie cebul przed sadzeniem — moczenie przez 30 minut w cieczy użytkowej
- Nie sadzić lilii tam, gdzie niedawno rosły inne rośliny cebulowe — patogen gromadzi się w glebie przy powtarzanym sadzeniu wrażliwych gatunków w to samo miejsce
- Nie kompostować roślin porażonych przez Fusarium
Patogen glebowy — zakaża przez korzenie, z gleby i materiału sadzeniowego.
W kalendarzu rośliny
- Wybierz miejsce, z którego woda ma gdzie odpłynąć · sie–wrz — Trzy z sześciu chorób lilii to choroby odglebowe i przy każdej z nich program zaczyna listę metod niechemicznych od tego samego: przepuszczalne podłoże. Przy fuzariozie — „zapewniać dobry drenaż podłoża o przepuszczalnej strukturze”, przy zgorzeli zgnilakowej — „uprawiać w podłożu przepuszczalnym” i „unikać utrzymywania się nadmiernej wilgotności podłoża”, przy rizoktoniozie — odkażone podłoże. Cebula lilii w zastoisku wody gnije, zanim zdąży zakwitnąć.
- Chore rośliny wyjmuj od razu, razem z cebulą · kwi–paź — Program powtarza to zalecenie przy fuzariozie lilii dosłownie: usuwać z uprawy porażone rośliny i palić. Metodyka dodaje mechanizm — przy chorobach odglebowych, takich jak fytoftoroza, i przy szkodnikach glebowych usuwa się i pali całe rośliny, a chorych roślin nie wolno kompostować, bo patogeny z rodzajów Fusarium, Verticillium, Sclerotinia i Phytophthora przeżyją w pryzmie. Każda zostawiona chora lilia to zapas zarodników w glebie na następne sezony.