Pietruszka (korzeniowa i naciowa) Petroselinum crispum
Objawy. Na siewkach i młodych roślinach zgnilizna korzeni i zahamowanie wzrostu, liście od dołu więdną i żółkną; pod rozetą brązowa zgnilizna obejmująca cały obwód. W przechowaniu soczewkowate plamy gnilne od nasady korzeni bocznych albo ran, które rozrastają się w sine, pękające podłużnie place; sucha zgnilizna przechodzi w mokrą, często gniją końce korzeni na 1–2 cm, walec osiowy brunatnieje. Czasem biała grzybnia z pomarańczowymi skupieniami zarodników.
Profilaktyka
- Patogeny rozwijają się najszybciej przy temperaturze PODŁOŻA 25°C i wysokiej jego wilgotności — warunek glebowy, więc modelu pogodowego nie ma (odglebowa)
- Chlamydospory przeżywają w glebie kilka lat; źródłem bywają też porażone nasiona
- Infekcja przez włośniki i rany przy zbiorze, transporcie albo po szkodnikach; w przechowaniu sprzyja zbyt wysoka temperatura i wilgotność
- Uprawa na redlinach, bez zalewania grządki przy podlewaniu; pH gleby 6,5–7 i azot w formie azotanowej ograniczają chorobę
- Mycie narzędzi po każdym użyciu; odkażanie przechowalni i skrzynek
- W przechowaniu 0–1°C i wilgotność ok. 95%; lustracje co 7 dni pod koniec wegetacji i w przechowalni
- W okresie wegetacji brak zarejestrowanych fungicydów
Patogen glebowy — zakaża przez korzenie, z gleby i materiału sadzeniowego.