Dynia i cukinia (uprawa gruntowa) Cucurbita spp. (dynia zwyczajna z cukinią, kabaczkiem i patisonem; dynia olbrzymia i piżmowa)
Objawy. Zgnilizna korzeni, szyjki korzeniowej i podstawy pędu; nekroza może sięgać kilkudziesięciu centymetrów nad ziemię. Rośliny więdną, żółkną i dość szybko zamierają.
Profilaktyka
- Utrzymywać umiarkowaną wilgotność gleby i nie moczyć długo podstawy łodyg
- Rozsada w świeżym, wolnym od patogenów substracie
- Po wystąpieniu choroby 3–4 lata bez dyniowatych na tym miejscu
- Chore rośliny usuwać i niszczyć
- Nie podlewać wodą ze stawów i cieków — może nieść zarodniki
Patogen glebowy — zakaża przez korzenie, z gleby i materiału sadzeniowego.
W kalendarzu rośliny
- Nie sadź dyni ani cukinii po dyniowatych i psiankowatych · kwi–maj — Dyniowate (ogórek, dynia, cukinia, patison, melon) i psiankowate (pomidor, papryka, ziemniak) dzielą część chorób i szkodników, a sprawca fuzaryjnej zgorzeli przetrwa w glebie kilka lat. Obie metodyki integrowanej produkcji każą zachować przerwę co najmniej 4 lata.