Rabarbar Rheum rhabarbarum
Objawy. W połowie lata ogonki liściowe gniją poniżej linii ziemi, a w miejscu porażenia widać brązowe, zagłębione plamy. Chore rośliny tworzą małe, czerwonawe liście. Na chorej tkance korzenia rozwija się obfita, niezarodnikująca szaroczerwonawa grzybnia, czasem widoczna na powierzchni ziemi. Liście zasychają i zamierają. Chorobie zwykle towarzyszy mokra zgnilizna korzeni.
Profilaktyka
- Sprawca jest polifagiem porażającym ponad 300 gatunków roślin, a jego zarodniki przetrwalnikowe zalegają w glebie kilka lat
- Grzyb szybko rozwija się przy wysokiej wilgotności powietrza lub na mokrych korzeniach — nawet w temperaturze 0°C
- Nie zakładać plantacji po lucernie ani po ziemniakach
- Przy silnym porażeniu plon spada nawet o 50%
- Silne nawożenie fosforowe zmniejsza nasilenie choroby
- Formy przetrwalnikowe tworzą się zwykle w okresie zbioru lub przechowywania — utrzymywać higienę miejsc składowania, używać zdezynfekowanych skrzyniopalet i unikać wahań temperatury podczas przechowywania
W kalendarzu rośliny
- Wybierz stanowisko raz a dobrze — rabarbar jest poza płodozmianem · sie–wrz — Rabarbar to bylina, która zostaje w jednym miejscu na lata, więc metodyka mówi wprost: uprawiany jest poza płodozmianem, a decydujący jest sam wybór stanowiska. Błąd popełniony teraz będzie ci towarzyszył przez cały czas życia plantacji, bo rabarbaru się nie przesadza co roku.
- Co tydzień oglądaj karpy w pędzeniu — ciepło i wilgoć sprzyjają zgniliźnie · sty, lut, mar, gru