Pietruszka (korzeniowa i naciowa) Petroselinum crispum
Objawy. Drobne, okrągłe, jasnobrązowe plamy o średnicy kilku milimetrów z wyraźną czerwonobrunatną obwódką. Z czasem plam przybywa, rosną i łączą się, liście żółkną i zamierają. Na plamach widać drobne, błyszczące, zagłębione w tkance czarne owocniki. Na ogonkach podobne plamy, lekko zapadnięte. Łatwo pomylić z chwościkiem pietruszki.
Profilaktyka
- Optymalne do infekcji są 20–25°C i zwilżenie roślin (poradnik); metodyka i IP: 20–25°C i wysoka wilgotność powietrza
- Zarodniki uwalniają się z owocników przy zwilżeniu liści i rozchodzą z kroplami deszczu, wodą z deszczowania oraz przez owady
- Źródłem wiosną są prawdopodobnie nasiona i owocniki na resztkach w glebie — siać nasiona wolne od patogenu
- Podlewanie kropelkowe albo pod korzeń, bez zwilżania liści; nie zagęszczać siewu
- Co najmniej 2-letnia przerwa w uprawie i głębokie przekopanie po zbiorze
- Odmiany o liściach kędzierzawych są mniej podatne niż płaskolistne
- Choroba coraz częstsza, zwłaszcza na południu Polski; występuje na pietruszce korzeniowej i naciowej
- Lustracje co 7 dni latem do zbioru; ochrona od 1–3% roślin z objawami — środkiem dopuszczonym do stosowania amatorskiego, dawka i odstępy z etykiety
W kalendarzu rośliny
- Latem co tydzień oglądaj liście — septorioza · lip–lis
- Zimą sprawdź nasiona i zaplanuj grządkę · sty–lut — Septorioza, alternarioza i zgorzel siewek przenoszą się na nasionach, a nasiona pietruszki szybko tracą zdolność kiełkowania. Najtańsze zabezpieczenie to zdrowe, świeże nasiona i miejsce po 4 latach przerwy — oba trzeba ogarnąć przed wiosną.