Seler korzeniowy Apium graveolens var. rapaceum
Objawy. Brzegi blaszek najmłodszych liści stają się wodniste, potem liście i ogonki w środku rozety brunatnieją i zamierają. Pojawia się najczęściej w lipcu i sierpniu, także na pietruszce.
Profilaktyka
- Przyczyną jest kilka czynników naraz: nadmierna wilgotność po okresie upałów, ulewy i mgły — roślina wydziela wodę z solami brzegami liści (gutacja) i poparza delikatną tkankę; niedobór wapnia potęguje zjawisko
- Wapnowanie jesienią, umiarkowane nawożenie azotem, potasem i magnezem, unikanie zasolenia gleby
- Przy objawach: 3–4 opryski co 4–6 dni saletrą wapniową (1%) albo chlorkiem wapnia (1%), zwłaszcza w okresach suszy (metodyka); przy stwierdzeniu — nawozy wieloskładnikowe (IP)
Zaburzenie fizjologiczne, nie infekcja — przyczyną są warunki uprawy.
W kalendarzu rośliny
- Obornik jesienią, wiosną jak najmniej uprawek · kwi–maj — Seler ma duże wymagania pokarmowe i uprawia się go w pierwszym roku po oborniku. Wymaga głęboko spulchnionej gleby, ale każde wiosenne wzruszenie ziemi ją przesusza, więc uprawki ogranicza się do minimum. Na odczyn i wapń jest wrażliwy — niedobór wapnia sprzyja zamieraniu liści sercowych.
- Brunatnieją najmłodsze liście? Dokarm wapniem