Ziemniak Solanum tuberosum
Objawy. Na bulwach wilgotne, ciemnobrunatne plamy jak podsiąknięte wodą, często od przetchlinek. Miąższ mięknie, początkowo nie zmienia barwy, potem różowieje i czernieje; skórka długo pozostaje cała, a po naciśnięciu wypływa cuchnąca, czarnobrunatna masa.
Profilaktyka
- Rozwija się w 15–25°C przy skroplonej wodzie na powierzchni bulw — w glebie lub w przechowalni (IP 2024, tab. 13); warunek dotyczy bulwy, nie pogody
- Źródła: porażone sadzeniaki, rośliny z czarną nóżką, brudne miejsca przechowywania; bakterie wnikają przez przetchlinki, spękania i rany
- Zdrowe sadzeniaki, gleba o uregulowanych stosunkach wodnych, bez nadmiaru azotu
- Zbiór w suchą pogodę, bez kaleczenia bulw; usuwanie chorych bulw
- Przygotowanie do przechowywania: dwa tygodnie w ok. 15°C, potem przechowywanie do 4°C (IP); zmiana miejsca kopca i czystość piwnicy (poradnik)
Bakteria wnika przez rany — liczy się cięcie w suchy dzień i czyste narzędzia.
W kalendarzu rośliny
- Po wykopaniu osusz bulwy i daj im zabliźnić rany · sie–wrz — Przez pierwsze ok. 2 tygodnie bulwy obsychają, dojrzewa im skórka i goją się otarcia — to najskuteczniej chroni przed mokrą i suchą zgnilizną w piwnicy. W 21°C uszkodzona skórka odbudowuje się w 3–4 dni, w 15°C w ok. 8 dni, w niższej temperaturze proces jest nieskuteczny. Potem bulwy trzeba powoli schłodzić: w zbyt zimnym miejscu słodnieją, w zbyt ciepłym kiełkują.