Ziemniak Solanum tuberosum
Objawy. Na skórce bulw skorkowaciałe strupy, początkowo jasnobrązowe, potem ciemniejsze: płaskie i powierzchowne (na odmianach odpornych), wgłębne, gwiaździste sięgające kilka milimetrów w głąb albo wypukłe (na podatnych).
Profilaktyka
- Do zakażenia dochodzi w czasie zawiązywania bulw; sprzyja susza i upał w tym okresie (optymalna temperatura 30°C — metodyka 2014), gleby lekkie, piaszczyste, zasadowe lub świeżo wapnowane (IP: silnie przy pH powyżej 6,5; poradnik: pH powyżej 5,6)
- Nawadnianie w okresie zawiązywania bulw — to główna metoda ograniczania (IP, poradnik)
- Unikanie zbyt wysokich dawek wapna, nawozy fizjologicznie kwaśne; obornik jesienią, nie wiosną (poradnik)
- 3–4-letnie (poradnik: 4–5-letnie) przerwy w uprawie ziemniaka; gorczyca, łubin i wyka w zmianowaniu; zdrowe sadzeniaki, odmiany odporne
- Bakteria żyje w glebie i na resztkach; jedyny sygnał pogodowy to susza przy zawiązywaniu bulw — wtedy podlewaj
Patogen glebowy — zakaża przez korzenie, z gleby i materiału sadzeniowego.
W kalendarzu rośliny
- Jesienią wybierz miejsce pod ziemniaki i przekop je z obornikiem · wrz–paź — Ziemniak przenosi choroby w bulwach i w ziemi, dlatego o jego zdrowiu w dużej mierze decyduje miejsce. Metodyka IP wymaga co najmniej 3 lat przerwy w uprawie ziemniaka na tym samym miejscu, a przy alternariozie, rizoktoniozie i zarazie zaleca 4 lata. Obornik daje najlepszy efekt przyorany jesienią — wiosenny wysusza ziemię i sprzyja parchowi zwykłemu.
- Od zawiązywania bulw pilnuj wilgotności ziemi · cze–lip — Ziemniak ma płytkie korzenie (główna masa w górnych 40 cm ziemi) i źle znosi suszę. Do wschodów wystarcza mu woda z sadzeniaka — nadmiar wody w tym czasie opóźnia wschody i sprzyja chorobom. Zapotrzebowanie rośnie przy zawiązywaniu bulw i jest największe od pojawienia się pąków do początku żółknięcia liści; susza przy zawiązywaniu zmniejsza liczbę bulw i wyraźnie zwiększa porażenie parchem zwykłym.